“โอ้โห เพื่อนรักของฉัน ไปเที่ยวมาไม่กี่วัน สภาพเหมือนไปออกรบมาอย่างนั้นแหละ”
อมาวสีเอ่ยทักทายแพรวาทันทีที่เห็นเพื่อนรักก้าวเข้ามาในร้านด้วยใบหน้าอิดโรย
แพรวาเดินเข้ามาวางกระเป๋าลงบนโต๊ะตัวเตี้ย ก่อนทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวยาวอย่างหมดสภาพ
หลังจากกิจกรรมเข้าจังหวะบนเรือยอชต์
ภีมเดชก็ย่องเข้าหาเธอทุกค่ำคืน พอตื่นขึ้นมาก็มีกิจกรรมที่ต้องทำร่วมกับบิดามารดา ทั้งดำน้ำ
ตกปลา ดูปะการัง
เมื่อคืนวานหลังเดินทางกลับจากภูเก็ต
แพรวาก็หลับเป็นตายจนถึงรุ่งเช้า
“สภาพฉันมันดูแย่ขนาดนั้นเลยเหรอแก”
“ก็นิดนึง เติมหน้าอีกนิดก็ดีแล้ว”
“เอ่อ พี่ภีมโทรสั่งให้คุณเสกซื้อกาแฟมาให้ คุณเสกมาหรือยัง” แพรวาไล่สายตามองหาแก้วเครื่องดื่มคาเฟอีน ก่อนจะไปสะดุดแก้วกาแฟจาก
คาเฟ่แบรนด์ดังสองใบที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของอมาวสี
พอเห็นแบบนั้นหญิงสาวจึงหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาก่อนเดินไปคว้าแก้วกาแฟที่มีชื่อเธอขึ้นมาดื่มเพื่อเติมคาเ
