Demir Ademoğlu'nun dudakları boynuma değmişti. Bunun nasıl hissettirdiğini asla belli etmemem gerektiğini biliyordum ama yanındayken ve tam solumdan gelen parfüm kokusuyla birlikte araba kullanıyorken bunu sağlamak oldukça zordu. Kaçamak bakışlar atarak birbirimize bakıyorduk ama kimse direkt olarak diğer tarafına dönmüyordu. En sonunda arabadaki sessizliği kırmızı ışığa geldiğimizde Demir yarıp geçti, ses tonu net ve kalındı, aynı zamanda garip şekilde meraklı ve tedirgin.
"Uyuyacak kadar yorulacağın bir şey yaptırmadım dün gece sana. Neden tüm gece ayaktaymışsın gibi uyuma hakkını kendinde gördün?"
Bu adam ile, boynumdaki kokuyu içine çeken adam aynı kişi olamazdı. Gözlerimi devirmeden edemedim. Öyle küstah öyle sinir bozucu ve üstten üstten konuşan bir tavra sahipti ki onu defalarca k
