DEMİR ADEMOĞLU
Arabamın yan koltuğunda uyuyordu. Sakin şekilde nefes alıp veriyor ve kokusu tüm arabamın içine yayılıyordu. Emniyet kemerini takmayı ihmal etmediğim için kendime kızıyordum. Bahadır'ın dediği gibi ona kafayı takmış olamazdım. Kendimi teskin etmek için, yine kendime uygun bir açıklama yapmam gerektiğinin farkındaydım ama Eftalya'nın yan koltuktaki varlığı beni tamamen düşüncelerimi susturmaya ve bu anın içinde olmaya hapsediyordu.
Ona önem veremezdim, onu önemsememem gerekiyordu. Annemin katilinin kızı olduğunu aklımdan asla çıkartmamalıydım ama onu bunca zaman takip etmiştim. Tüm hayatını, neleri sevdiğini biliyordum. Her kitap bitirişinde gittiği cadde arasındaki, az bilginin butik kitapçıya biliyordum. En çok hangi türü okuduğunu ve en çok hangi eski dönem yazarını sev
