DEMİR ADEMOĞLU
Cemil'in aceleci adımları çalışma odamı bulduğunda nefes nefese olduğunu gördüm.
"Umarım iyi bir haber vermek için bu kadar hızlı gelmişsindir."
Yüzündeki belli belirsiz gülümsemeyi fark edecek kadar uzun süredir benimle çalışıyordu. Gözleri, deri koltukta oturan ve kitap okuyan Bahadır'ı bulduğunda onun yanında söyleyip söylememek konusunda kararsız kaldığını fark ettim. Bunu Bahadır da fark etmişti ve yüzündeki tüm kasları gererek bana bakıyordu şimdi.
"Ne karıştırıyorsun? Özellikle de benden gizli bir şekilde. Tepki göstereceğim bir şey olmasa saklamazdın biliyorum ama sadık çalışanın Cemil büyük pot kırdı dostum. Şimdi ben de öğrenmek zorundayım. Bana da söylemek zorundasın."
Derin bir nefes aldım ve geriye yaslandım oturduğum yerde. Çalışma masamın arkasından çık
