TİMUR SARICA
Asım'ın karşımda titreyen bedenini görmek beni etkilemiyordu. Onu şimdi burada öldürmek istesem bunu yapabileceğim bir güce sahiptim ancak onu öldürmem demek elbette Eftalya'yı tamamen yalnız bırakmak demekti ve bunu yapmayacaktım. Asım, bana verdiği sözü yerine getirmemişti. Ona sağladığım tüm yatırımları tek tek mahvetmiş ve benden sakladığı sırlarla birlikte her geçen senede daha da bocalamıştı.
"Asım... Asım..." dedim. Onu kendi fabrikalarımdan birinin deposuna getirtmiştim. Etrafında ayakta dikilen adamların ortasında tahta bir tabureye öylece oturuyordu. Korkak hali gözümde daha da küçülmesine neden oluyordu. Bu durum sinirimi bozdu. Kızımı, seneler önce bu aptal adama emanet ettiğime inanamıyordum!
"Benden sakladığın bir şeyler var mı Asım?"
Sesimi her ne kadar sa
