EFTALYA
Demir ve Ali bana doğru gelirken aralarında gerçekten bir samimiyet var gibi görünüyordu. Bunun temelinde Demir'in yattığını düşünmüyordum aksine Ali'nin bu samimiyeti sağladığına neredeyse emindim çünkü Ali, kendi denkleriyle ya da kendinden daha yüksek insanlarla bağ kurmayı severdi. Böylece bazen onlardan bir şeyler isteyebilir ya da onlara işi düştüğünde işini halletirecek yüzü bulabilirdi. İş hallettirmek için birebir bir esnaf gibi davrandığına defalarca kez şahit olmuştum.
"Bebeğim! Harika bir gösteriydi!"
Ali, onca insanın içinde bana sırnaşınca zoraki bir gülümsemeyi yüzüme yerleştirdim. Aynı gülümseme babamın da yüzünde vardı. Kolunu belime dolayarak beni kendine doğru çektiğinde rahatsız oldum. Kaçırdığım gözlerimi diğerlerine doğru yeniden çevirdiğimde Demir'in bak
