ของเล่นชัชรัณ
ตอนที่10
[แรงหึงหวง]
หลังจากที่แผน ‘แซนด์วิชพริกไทย’ ของลูกหว้ากลายเป็นโบนัสจูบยามเช้าให้ชัชรัณได้ตักตวงจนพอใจ ทั้งคู่ก็มาอยู่ในรถปอร์เช่สีดำที่กำลังมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัย บรรยากาศในรถอบอวลไปด้วยกลิ่นน้ำหอมเย็น ๆ ของชัชรัณและความเงียบที่ลูกหว้าพยายามสร้างขึ้นเพื่อประท้วง
“จอดตรงนี้แหละ! นายห้ามขับเข้าไปหน้าตึกนะ” ลูกหว้าสั่งเสียงแข็งเมื่อรถเริ่มเลี้ยวเข้าเขตมหาวิทยาลัย เธอชี้ไปยังซอยแคบข้างตึกกิจกรรมซึ่งเป็นมุมอับสายตาและลับตาคน
ชัชรัณกระตุกยิ้มมุมปาก แต่ก็ยอมหักพวงมาลัยจอดตามคำสั่ง
“กลัวคนรู้ขนาดนั้นเลยเหรอว่า ‘ผัว’ มาส่ง”
“หยุดพูดจาบ้า ๆ นะ! เราบอกแล้วไงว่าเราแค่เป็นลูกหนี้นาย” ลูกหว้ารีบแก้พัลวันพลางคว้ากระเป๋าเป้เตรียมจะลงรถ
“อย่าลืมล่ะ! เลิกเรียนกี่โมงโทรบอกด้วย ถ้าฉันต้องมารอนาน หนี้งวดหน้าฉันคิดเป็น ‘จูบ’ ละแสนนะ” ชัชรัณโน้มตัวมาใกล้จนลูกหว้าต้องถอยกรูดติดประตู
