ของเล่นชัชรัณ
ตอนที่17
[ไม่เหลือเยื่อใย]
ณ ห้องพักฟื้นVIP
ท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อและเสียงเครื่องวัดสัญญาณชีพที่ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในห้องพักฟื้นVIP ลูกหว้า ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งศีรษะ เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องที่ขาวโพลน ก่อนจะสะดุดเข้ากับร่างสูงใหญ่ของชัชรัณ ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงในสภาพที่ดูไม่ได้
ดวงตาคมกริบของพยัคฆ์ร้ายบัดนี้แดงก่ำและลึกโหล เขาโผเข้าหาขอบเตียงทันทีที่เห็นคนตัวเล็กขยับกาย
“ลูกหว้า! ฟื้นแล้วเหรอ เจ็บตรงไหนไหม พี่เรียกหมอให้นะ” เสียงทุ้มสั่นเครือด้วยความดีใจจนปิดไม่มิด มือหนาพยายามจะเอื้อมไปกุมมือเล็กที่เสียบสายน้ำเกลืออยู่
ทว่า ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาแตะถูกผิวเนียน ลูกหว้ากลับสะดุ้งสุดตัวพลางชักมือหนีราวกับถูกของร้อนลวก แววตาที่เคยมองเขาด้วยความกลัว บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นความว่างเปล่าและห่างเหินจนน่าใจหาย
“ออกไป!” เสียงแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างยา
