“เจ็บนะฟริน”
ดาวเหนือสะดุ้งด้วยความตกใจ ถูกร่างสูงจับพลิกตัวให้หันหน้าเข้าฝาผนังเย็นเฉียบแบบไม่ทันตั้งตัว
แขนแกร่งกดลงบนท้ายทอยบอบบางไว้แน่นไม่ให้เธอขยับหนี ก่อนจะถกกระโปรงที่สวมใส่ให้ขึ้นมากองอยู่ที่เอวบาง
“ยังคิดที่จะไปอยู่มั้ย” โน้มใบหน้าหล่อเหลากระซิบถามข้างใบหูเสียงเบา ใช้นิ้วเรียวเกี่ยวกระหวัดแหวกกางเกงชั้นในออกข้าง ลูบวนบดคลึงไปยังจุดอ่อนไหวกลางกายย้ำๆ จนแขนขาของหญิงสาวเริ่มสั่นเกร็ง
“ฟะ…ฟริน”
“ตอบคำถามกันหน่อย ยังคิดที่จะไปจากฉันอีกมั้ย” ฝ่ามือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบที่ปลายคางมน ใช้ริมฝีปากพรมจูบไปตามลำคอ ก่อนจะออกแรงดูดเม้มจนเกิดรอยช้ำ
“คิดจะไปจากฟรินทุกวัน คิดทุกชั่วโมง แม้แต่ตอนนี้ก็ยังคิด” ดาวเหนือฝืนกลั้นน้ำตาพูดเสียงสั่นเครือ
“ถ้าคิดจะไปก็ทนให้ไหว” รูดเข็มขัดออกจากกางเกงแบบไม่รีบร้อนมากนัก มือหนาชักรูดแก่นกายของตัวเองเพื่อเตรียมความพร้อม ก่อนจะจับมันจ่อไปที่กลีบทางรักสีหว
