-หลายสัปดาห์ต่อมา-
“ใจลอยอีกแล้ว มัวคิดอะไรอยู่”
ทอแสงถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง หย่อนตัวนั่งลงบนโซฟาข้างกัน หันมองดาวเหนือที่กำลังเหม่อลอยคล้ายกับคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
“เปล่าค่ะ”
“วันๆ แม่เห็นแกเอาแต่นั่งซึม เป็นอะไรไหนลองบอกแม่มา”
“หนูมันไม่ได้เรื่องไม่เอาไหน ถ้าหนูเข้มแข็งและเก่งกว่านี้ แม่กับน้องคงไม่ลำบาก” วันๆ เอาแต่นั่งโทษตัวเองว่าเป็นพี่ที่แย่ เป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่อง อาจจะเป็นฮอร์โมนของการตั้งครรภ์เลยทำให้จิตใจอ่อนไหวมากกว่าปกติ
“แม่ผิดหวังในตัวเหนือมั้ย เหนือขอโทษนะแม่”
“เหนือเป็นลูกที่ดีของแม่ แม่ไม่เคยผิดหวังในตัวเหนือ”
“…..”
“เครียดเรื่องเจ้าแฝดใช่ไหม”
“เหนือกลัวเลี้ยงเขาไม่ไหว”
“จะทำแท้งเหรอ หยุดความคิดไว้เลยนะ! หลานแม่เดี๋ยวแม่เลี้ยงเอง”
“เปล่าค่ะ หนูไม่ได้คิดจะทำแบบนั้น”
“ดาวศุกร์เลี้ยงได้ เจ้าแฝดแม่ก็เลี้ยงได้เหมือนกัน”
“…..”
“อยากกลับไปหาฟรินไหม?”
“ไม่ค่ะ”
