บทที่ 47 คำสัญญา

1671 Words

“ให้คนไปตามเหนือทำไม มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” ดาวเหนือเอ่ยถามอย่างนึกสงสัย หลังจากที่ฟรินโทรหาบอกให้รีบมาหาด่วน “ไม่มีอะไร แค่อยากเห็นหน้า” “แต่เหนือยังไม่ว่างเลย กำลังเข้าครัวเตรียมอาหารให้ลูกอยู่” “คนอื่นไม่มีหรือไง ทำไมต้องทำเอง” ละสายตาจากแฟ้มเอกสารกองโต เงยหน้าขึ้นมองด้วยสายตาตำหนิ หญิงสาวที่ท้องแก่ใกล้คลอดมากแล้วแต่ดาวเหนือยังคงหาเรื่องทำงานอยู่ตลอดเวลา “อีกไม่เท่าไหร่จะคลอดอยู่แล้ว ดูแลตัวเองให้มันดีๆ หน่อย จะทำให้เป็นห่วงไปถึงไหน” “นั่งๆ นอนๆ อยู่แต่ในห้องทั้งวันมันน่าเบื่อนะ” ฟรินไม่เคยปล่อยเธอให้ห่างสายตาไปไหน ถ้าเอาโซ่ล่ามขาไว้ได้คิดว่าเขาคงทำไปนานแล้ว “แล้วท้องแก่ใกล้คลอดแบบนี้ จะทำอะไรนักหนา” “เหนือทำงานบ้านได้นะ ตอนท้องดาวศุกร์ยังทำจนคลอดเลย” คนตัวเล็กพยายามอธิบาย ดูแลดีมากไปเกินก็ใช่ว่าจะดี ทุกวันนี้เธอแทบจะเป็นง่อยทำอะไรเองไม่เป็นอยู่แล้ว “มันไม่เหมือนกัน ตอนนี้เธอม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD