ทะลุมิติมาแต่งงานกับสามีโง่เขลา

ริษยา

หลังจากที่ถานเจี้ยนซื่อพาองค์ชายและองค์หญิงไปพ้นจากศาลาใหญ่ หลี่ซิ่นก็แสดงกิริยาไม่ดีออกมาทั้งสีหน้าแววตา พาลไปลงที่นางกำนัล

" ข้าไม่เชื่อ ว่าบุรุษผู้นี้จะไม่ชอบ หากชายใดเจอหญิงเปื่อยกายต่อหน้า ไม่รอดสักราย สักวันข้าจะขึ้นเป็นชายาเอกให้ได้"

ทั้งสองได้ที่พักที่เรือนตำหนักใหญ่ใจกลางแม่น้ำ รายล้อมด้วยดอกบัว บนผิวน้ำ มัวแต่มองจนเดินสดุดล้ม

" โอ๊ย! " นางเงยหน้ามองสามี ที่เดินเข้าตำหนักอย่างไม่รีรอ

" ผู้ชายสมัยเก่านี้ สุภาพมาก "

หลังจากนั้นนางก็พยายามประคองตัวลุกขึ้นเดินเข้าตำหนัก ภายในตำหนักสะอาด งดงามด้วยของตกแต่งเล็กน้อย

" ไม่เคยเห็นรึไง"

ซุนอี้" ใช่ ! ข้าไม่เคยเห็น"

เฝิงเส้าเฟิงกระชากข้อมือสบตานางแล้วเอ่ย " มารยา"

ซุนอี้" นี่เจ้า เกินไปแล้วนะ"

เฝิงเส้าเฟิง" ข้าไม่ได้เอ่ยชื่อ รึว่าเจ้าเป็นจริงๆ "

ซุนอี้" ช่างเถอะ ในสายตาท่านข้าคงเป็นนางโลมผ่านผู้ชายมามากมาย แต่ท่านไม่ต้องห่วง ข้าจะทูลขอท่านโจรอี้หราน เรื่องหย่า "

เฝิงเส้าเฟิง" เจ้ามีสิทธิอะไรมาพูดเรื่องหย่า "

ซุนอี้" อย่าคิดว่าเป็นองค์ชายแล้วจะข่มขู่ผู้ที่ด้อยกว่า มันไม่ใช่ลูกผู้ชาย ถุ่ย!"

เฝิงเส้าเฟิงพูดไม่ออกปากสั่นกัดกรามคางข่มอารมณ์ แล้วเดินออกไปจากตำหนัก

ซุนอี้" ไปชะได้ก็ดี ผู้ชายเช่นนี้ข้าไม่อยากได้เป็นสามี "

ภายในตำหนักมีสองห้องนอนนางเลือกห้องนอนฝั่งที่มองออกไปแล้วมี ภูเขาหลายลูก

" ห้องนี้ก็ดี "

นางเริ่มปัดกวาดเช็ดถูเองโดยไม่รอให้ชงหยุนมาช่วย ตกแต่งสไตล์ห้องสมัยใหม่ให้คล้ายที่ๆเธอจากมา....

" แบบนี้ค่อยยังชั่ว"

ยังไม่ได้พักหายใจเสียงสตรีเล็ดลอดแววมาในหูพร้อมกลิ่นกายที่หอมฉุนเข้ามาในตำหนัก

" ผู้ใดกัน ออกไปดูซะหน่อย "

ก๊อกๆ !

ประตูเปิดสองบานเปิดออกโดยซุนอี้อย่างรวดเร็ว

" คำนับองค์หญิงหลี่ซิ่น "

หลี่ซิ่น " ข้ามาหาท่านชาย"

ซุนอี้" ท่านชายไม่อยู่"

หลี่ซิ่น" ท่านหวงรึ อย่าลืมนะว่าข้าคือชายารองภรรยาอีกคนขององค์ชาย"

ซุนอี้" ข้ารู้ภรรยาที่ ถูกยัดเยียดเข้ามา ทั้งๆที่องค์ชายไม่ได้พิศวาท "( หลี่ซิ่นสั่งนางกำนัลให้รุมตบ ซุนอี้ )

หลี่ซิ่น" พวกเจ้าสั่งสอนนางหน่อย อีกไม่นานนางก็จะโดนเขี่ยทิ้ง"

ซุนอี้" เข้ามาสิ ข้าจะได้ปล่อยข่าวลือว่าองค์หญิง หลี่ซิ่นอยากไต่เต้าเป็นชายาเอกจวนแทบจะขาดใจ "

หลี่ซิ่น" ผู้ใดจะไปเชื่อคำพูดของเจ้ากัน"

ซุนอี้" อย่างน้อยท่านพ่อเฝิงเส้าเฟิงก็ฟังข้า เพราะข้าแต่งเข้ามาอย่างชอบธรรมและผู้คนทั้งแคว้น10 ก็รู้กัน หึ ฮ่าๆๆ "

หลี่ซิ่น" ฝากไว้ก่อน กลับ !!!!!

นางกำนัล" เพ่ค่ะ "

ซุนอี้" แม่นางคู่นี้ช่างร้ายกาจนักตอนเด็กคงถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจถึงได้บ้าขนาดนี้"

ตำหนักหลิวซิ่นเนียน

หลี่ซิ่นเข้าพบมารดาของตนอย่างร้อนใจ ริมฝีปากของนางเม้มแน่นด้วยความอัดอั้นตันใจดวงตาของนางเต็มไปด้วยความกังวลและความกลัว

หลี่ซิ่น" ท่านแม่ ตั้งแต่ข้าเจอองค์ชาย ท่านก็พูดหักหน้าข้า บอกไม่ได้มีใจให้ข้า ไหนจะนางซุนอี้ชั่งปีกกล้าขาแข็งต่อว่าข้า "

หลิวซินเนียน" เรื่องนี้แม่รู้อยู่แล้ว องค์ชายมิได้หมายมีใจให้ลูก"

หลี่ซิ่น" แต่ลูกหลงรักองค์ชายเข้าให้แล้ว "( นางพูดออกมาจากใจ)

หลิวซินเนียน" วันนี้อาจไม่รัก วันหน้าก็ไม่แน่ พยายามทำให้ซุนอี้ดูร้ายในสายตาองค์ชายเข้าไว้ "

หลี่ซิ่น" จริงสิ มีวิธีตั้งมากมายที่จะเขี่ยนางทิ้ง"

(ความรักนั้นความให้คนตาบอด สงครามแห่งการสูญเสียใกล้เกิดขึ้นในไม่ช้า เพื่อบุรุษผู้เดียวย่อมทำได้ทุกอย่าง )

ตำหนักใจกลางแม่น้ำ

ก๊อกๆ! (เสียงเปิดประตู)

ซุนอี้" ชงหยุนเหตุใดเจ้าถึงมาช้าเช่นนี้"

ชงหยุน" ข้ามัวแต่เตรียมของตรวจสอบให้แน่ชัด"

ซุนอี้" มานี้ ข้าเตรียมห้องนอนไว้เรียบร้อย เจ้าจะนอนที่ใดบอกข้า "

ชงหยุน" แต่ว่ามันไม่เหมาะ ข้าต้องนอนหน้าห้องท่าน "

ซุนอี้" งั้นข้าจะกั้นห้องไว้ที่ทางเข้าหน้าประตู ดีหรือไม่ !

ชงหยุน" ดีเพคะ"

ซุนอี้" งันเจ้ามาช่วยข้า "

(ชงหยุนพยักหน้าอย่างเต็มใจ)

ในขณะนั้นนางก็ร้องเพลงให้ชงหยุนฟังอย่างไพเราะ เสียงร้องของนางทำให้เฟิงเส้าเฟิงแอบยืนฟังอย่างตั้งใจ

นกเขาลายตัวน้อยบนยอดตึกสูง - Dui Zhang YoungCaptain

ไกล้จะเป็นบ้าแล้ว ก็พลิกหาเสื้อคลุมสีม่วงของเธออีกแล้ว

ตัดใจทิ้งเสื้อตัวนี้ไปไม่ได้ กลัวว่าถ้าหากเธอกลับมาแล้ว เธอจะหนาว

ไฟนีออนข้างถนน ถูกโยนเขวี้ยงสับสนอลหม่าน

จะไม่มีวันลืมเลือนค่ำคืนท่ามกลางฝนตกคืนนั้นอีก

ฉันเองก็จะไม่ขอร้องให้เธอกลับมามากเกินไป

เธอเองก็ไม่อยากจะ บอกว่า ลาก่อน กับเธอ

แต่ฉันก็จะไม่ร้องขอให้เธอกลับมา

（I still want you to stay）

เพียงแค่ความคิดถึงมันสาดซัดเข้ามาอย่างรุนแรงและทำให้ฉันลำบาก

(ฉันยังคงอยากให้เธออยู่ต่อ)

ไม่อาจปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเธอได้

ความเศร้าโศกของฉัน ถูกเธอเอาไปแอบไว้ในเวลากลางดึก

ชั่วพริบตาเดียวที่อยู่ด้วยกันกับเธอมานานเท่าไหร่

ถูกทำลายพินาศไปหมดสิ้น

(I don’t wanna go)

ฉันตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าอยากให้เธอกลับมานะ

(ฉันไม่อยากไป)

(wanna go)

กลับมานะ

(อยากไป)

(I don’t wanna go)

อย่าแยกจากกันอีกเลยนะ

(ฉันไม่อยากไป)

(wanna go)

แยกจากกัน แยกจากกัน (อยากไป)

What can I do

ฉันจะทำยังไง

What can I do

ฉันจะทำยังไงดี

What can I do

ฉันจะทำยังไงดี

ฉันพูดได้แค่เพียงว่าฉันคือส่วนประกอบที่ไร้ค่าเป็นขยะในความรัก

ฉันพูดได้แค่เพียงว่า ฉันเคยคิดไปว่าการที่ฉันได้พบเธอ

ฉันก็คิดไปเองว่าเธอคืออนาคตของฉัน

คิดถึงเธอขึ้นมาก็ซึมเซาไร้ชีวิตชีวา น้ำตาก็ไหล

เหตุผลเหลวไหลก็มีเป็นกอง

ในตอนที่โทรหาเธอ ก็เป็นตอนที่กำลังเมาหัวราน้ำ

บอกฉันทีว่าต้องบินไปทางไหน ฉันก็เตรียมตัวอยู่ตลอดนะ

ฉันไม่อยากให้ตัวเองได้มีโอกาสใดใด ในการที่จะต้องรู้สึกเสียใจทีหลังอีก

you gotta go

ปล่อยมือออกจากกันไป เธอไปซะเถอะ

ฉันไม่ใช่คนที่เหลวไหลแบบนั้น

ฉันจะพูดอีกครั้งว่า อย่าไปเลยนะ

ความทรงจำแทรกสลับเข้ามาอยู่ตรงหน้าไม่หยุดหย่อน

ลูบแก้มของเธออย่างสบายใจ

ในยามค่ำคืนดึกดื่น เธอเองก็นึกถึงฉันขึ้นมาในชั่วพริบตานึงใช่หรือเปล่า

I’m on the way I’m on the way

ฉันกำลังไป ฉันกำลังไป

นอนหลับคนเดียว เมามายคนเดียว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรถึงลดการป้องกันลงอย่างนี้

เพียงแต่ทำไมถึงต้องเทียบกับเขา เทียบกันเขา

เทียบกับเขาแล้ว ฉันนั้นดีกว่า

เสียใจ แน่นอนหล่ะ

ก็แค่ประโยค 1 ประโยค ที่เธอพูดว่า ไปให้พ้น ไม่ใช่หรอ

ไร้ซึ่งคำพูด ไร้ซึ่งการพูดคุย

กลายเป็นต่างคนต่างสำคัญของกันและกัน

พวกเรามันอยู่ตรงกันข้าม

สิ่งที่ลิขิตไว้แล้วล่วงหน้าก็ถูกฝ่ายตรงข้ามก่อกวนไม่หยุด

แน่หล่ะ แน่หล่ะ แน่หล่ะ

I don’t wanna go， wanna go

ฉันไม่อยากไป อยากไป ไม่อยากให้เธอไป

ที่จริงแล้วสิ่งที่ฉันแคร์มากที่สุดก็คือเธอจะลบฉันออกไปจากใจ

I don’t wanna go， wanna go

ฉันไม่อยากไป อยากไป สมน้ำหน้าตัวฉันเองแล้ว

ที่จริงแล้วสิ่งที่ฉันแคร์มากที่สุดคือความรักของเธอ

เศร้าโศกเสียใจ แน่นอนอยู่แล้วหล่ะ

ก็แค่ประโยค 1 ประโยค ที่เธอพูดว่า ไปให้พ้น ไม่ใช่หรอ

ไร้ซึ่งคำพูด ไร้ซึ่งการพูดคุย

กลายเป็นต่างคนต่างสำคัญของกันและกัน

พวกเรามันอยู่ตรงกันข้าม

สิ่งที่ลิขิตไว้แล้วล่วงหน้าก็ถูกฝ่ายตรงข้ามก่อกวนไม่หยุด

แน่หล่ะ แน่หล่ะ แน่หล่ะ

เป็นฉันเองที่ไม่มีความกล้า ปล่อยให้เธอเศร้าโศกเสียใจอยู่โดยลำพัง

จุดเริ่มต้นและจุดจบของพวกเรา กลับล้วนแต่อดไม่ได้ที่จะน้ำตารื้นซึม

จะมีใครเข้าใจบ้าง ใครที่จะฟังแล้วเข้าใจบ้าง

ค่อย ๆ ปรากฏออกมาอยู่ตรงหน้าเธอ

ความเศร้าโศกของฉัน ถูกเธอเอาไปแอบไว้ในเวลากลางดึก

ชั่วพริบตาเดียวที่อยู่ด้วยกันกับเธอมานานเท่าไหร่

ถูกทำลายพินาศไปหมดสิ้น

(I don’t wanna go)

ฉันตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าอยากให้เธอกลับมานะ

(ฉันไม่อยากไป)

(wanna go)

กลับมานะ

(อยากไป)

(I don’t wanna go)

อย่าแยกจากกันอีกเลยนะ

(ฉันไม่อยากไป)

(wanna go)

จากกันไป จากกันไป (อยากไป)

What can I do

ฉันจะทำยังไงดี