ตำหนักใจกลางแม่น้ำ
หน้าแดงๆ ตาโตๆชะเง้อหน้ามองยืนรอเฝิงเส้าเฟิง เดินกัดนิ้วกัดปากสะบัดตัวไปมา
ซุนอี้" เมื่อไรจะมา ช้าจัง "
ชงหยุน" องค์หญิงองค์ชายมาแล้ว "
ซุนอี้" ได้เรื่องหรือไม่ " (นางรีบวิ่งเข้าไปถาม )
เฝิงเส้าเฟิง" ย้ายตำหนักได้ รีบไปเก็บของเถิดข้าจะเข้าไปช่วย (นางดีใจจนเขย่าแขนแกว่งไปมา เงยหย้ายิ้มหวานๆตายี่ๆให้สามีตนโดยไม่รู้ตัว)
ซุนอี้" ไปชงหยุน รีบไปเก็บของเถิด " ( เฝิงเส้าเฟิงเผอลยิ้ม )
เฝิงเส้าเฟิง " บ้า นี่ข้าเป็นอะไรไป "
องค์รักษ์" องค์ชาย อย่าเพิ่งเข้าตำหนักขอรับ กระหม่อมมีเรื่องจะทูลให้ท่านทราบ" (สายสืบองครักษ์วิ่งม้าเร็วมาหาเฝิงเส้าเฟิง)
เฝิงเส้าเฟิง " ตามข้ามาที่ศาลาฝั่งขวา "
องครักษ์" ข้าได้สืบความมาว่า วันนี้กลมตุลา เข้าไปเยี่ยมหมู่บ้านแถบป่าทึบ แต่นั้นไม่ใช่ประเด็น มันมีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น "
เฝิงเส้าเฟิง" ยังมีอีกรึ "
องครักษ์" ที่แถบหมู่บ้าน บริเวณนั้น ม
