หอสุราเหมาไถ
ซุนอี้กับชุงหยุนเดินทางมาก่อนเฝิงเส้าเฟิง ได้สักพักแล้ว ซุนอี้อยากลิ้มลองเหล้าในสมัยยุคจีนโบราณเลยสั่งเหล้าชั้นที่ดีสุดในร้าน นั่งดื่มคนเดียวชงหยุนนางไม่ดื่มด้วย
ชงหยุน" องค์หญิงท่านหน้าแดงแล้ว" ( ชงหยุนคอยดูแลไม่ห่าง)
ซุนอี้ชี้หน้ารี่ตาปริบๆ " เจ้าลองชิมดู มันดีมาก" (ชงหยุนส่ายหน้าห้ามปราม ดึงแก้วออกจากมือ)
ชงหยุน" ท่านเมาหนักมากเเล้ว หากองค์ชายมาเห็นเข้าจะเป็นเรื่องใหญ่ " (ซุนอี้ยิ้มอย่างท้าทาย)
ซุนอี้" มาเถอะ ข้าไม่กลัวหรอก " ( จู่ ๆชงหยุนก็เหลือบสายตาไปเห็นองค์ชายมากับองค์หญิงหลี่ซิ่น )
ชงหยุนเขย่าตัวซุนอี้เบาๆ " องค์หญิงองค์ชายมา "
ซุนอี้" มาก็ช่างกระไร "
เฝิงเส้าเฟิงยืนอยู่หน้าประตู แต่ทหารสายตาดี มองเห็นองค์หญิงอยู่ในร้าน กับนางกำนัลชงหยุน
" คุณชายนั้นองค์หญิงซุนอี้ขอรับ"
เฝิงเส้าเฟิง"เป็นถึงชายาเอกเหตุใดถึงทำตัวต่ำตมเช่นนี้" (หลี่ซิ่นได้โอกาสก็พ้นไฟใส่ควา
