ก๊อกๆ "องค์หญิงองค์ชายทรงมีเรื่องจะคุยด้วย "
ซุนอี้ชะเง้อคอบอกว่าจะรีบออกไป
" ข้าจะไปประเดี๋ยวนี้"
ซุนอี้กล่าวจับมือฟ่านฉี ให้กำลังใจ
" ขอให้ท่านดีขึ้นในเร็ววัน ตอนนี้ข้ามีธุระ จะกลับมาเยี่ยมท่านอีกคร่า"
ฟ่านฉี " เพคะองค์หญิง "
เฝิงเส้าเฟิงยืนรอเมียของตนออกมา ไม่ทันไรรีบอุ้มนางขึ้นม้า
" จะรีบไปตายไหนเนี้ย "
เฝิงเส้าเฟิงไม่ตอบอะไร แต่การที่ซุนอี้นั่งด้านหน้าแล้วโอบด้วยลำตัวสามี มันชั่งวิวๆในใจอย่างบอกไม่ถูก
" เสียวสันหลังแปลกๆ ไม่คิดว่าผู้ชายสมัยโบราณก็มีเสน่ห์เช่นกัน"
คิดในใจในขณะที่ลมปะทะใบหน้า
เฝิงเส้าเฟิง" เอาผ้าคลุมหน้าไว้ ไม่เห็นรึ ว่าฝุ่นจะเข้าตา "
ซุนอี้" ออ ข้าลืม "
ซุนอี้" ท่านจะพาข้าไปไหน "
เฝิงเส้าเฟิง" ไม่ต้องถามมาก "
ซุนอี้" หึม ถามก็ไม่ได้หยิ่งชะมัด "
เฝิงเส้าเฟิง" เจ้าว่าอะไร "
ซุนอี้" เปล่าข้าด่าหมูหมาแมว ไปเรื่อย"
เฝิงเส้าเฟิง" พิลึก ด่าสัตว์ที่ไม่รู้เ
