ซุนอี้" สายตาหลายคู่จับจ้องมาที่ท่าน (ซุนอี้เงยหน้าบอกกล่าว)
เฝิงเส้าเฟิง" ไม่ต้องกลัว มีข้าอยู่ทั้งคน"
เฝิงเส้าเฟิงลงจากหลังม้ายื่นมือรอรับภรรยา พร้อมจูงมือพาภรรยาไม่ให้ห่างกายเดินอย่างสง่าผ่าเผยเหมาะสมดั่งกิ่งทองใบหยก รูปโฉมอันงดงามของซุนอี้ ไม่มีผู้ใดไม่อาจละสายตาจากนางได้
เสี่ยวถังมองซุนอี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า
" คำนับองค์หญิง "
เฝิงเส้าเฟิง" นี่คือภรรยาข้า หากนางเป็นอะไรไปแม้แต่ปลายเล็บ ก็อย่าหาว่าข้าไม่เตือน" ( เสียงข่มขู่ที่มาจากใจ)
เสี่ยวถัง" ภรรยาเจ้าผู้ใดเห็นก็หมายอยากได้มาครอง" ( ตนพูดยั่วโทสะเฝิงเส้าเฟิง)
เฝิงเส้าเฟิง" มาเข้าเรื่องเลยดีกว่า " (ทั้งสองเดินหันหลังไปนั่งเจรจาประจันหน้าอย่างตรงไปตรงมา)
ก่อนเอ่ยยกน้ำชาชักหนึ่งแก้วให้หายคอแห้ง
" พรุ่งนี้เราจะแข่งขันการประลอง ยิงธนู เป็นแค่ด่านเล็กๆ "
เฝิงเส้าเฟิงไม่คัดค้าน
" ได้ มีอะไรข้องใจอยากถามข้าไหม "
เสี่ยวถัง" ไหน ๆ ก
