Matapos namin kumain ng hapunan napapasin ko na panay ang tingin sa akin ni Ivan .
May dumi ba ako sa mukha nahihiya tuloy ako kumain kanina pakiramdam ko binibilang niya bawat subo ko.
Natatakawan na siguro siya sa akin.
Isang katok ang nag pahinto sa pag iisip ko.
Margaret gising ka pa ba?
Si Ivan naku teka ang kalat ang dami ko dinala pag kain sa kwarto paano konti lang nakain ko kanina dahil panay titig niya sakin.
Margaret ....
Saglit lang Ivan s**t!
tinago ko lahat sa ilalim ng kama ang mga pag kain wag sanang makita ni Ivan.
Lumapit ako sa pinto at dahan dahan ito binuksan .
Nakita ko ang gwapong mukha ni Ivan ang pogi talaga ngayon na bagong ligo siya parang ang sarap niyang amoy amoyin.
Nagulat ako ng may inabot siyang maliit na bote .
Para saan ito ?
Kumain ka peanuts diba you need to take your medicine.
Gamot huhh.. bakit naman wala naman akong sakit o nararamdaman .
Ivan ok lang ako at saka masarap yung mani na nasa kare-kare at...
Are you insane alam mo ba na pwede kang mamatay pag kumain ka ng mani allergy ka sa peanuts pati ba yung hindi mo alam.
Napanganga ako sa pag kabigla totoo ba yun allergy ako sa mani pero wala naman masakit sakin.
Inabot sakin ni Ivan ang gamot at agad tumalikod naiwan akong nag tataka.
Lumipas araw haggang mag isang buwan na wala parin akong naalala .
Babalik pa ba ang alaala ko iniisip ko tuloy baka may dahilan kung bakit hindi ako makaalala .
Pag naiisip ko mga sinabi ng kaibigan ko raw yung kolut na babaeng nakipag kita sa isang restaurant dapat nga na hindi na ako makaalala kung masasaktan lang ako paano ko nagawang lukohin si Ivan at sophia kahit maikling panahon lang na pag tira ko rito sobra ko na silang minahal kahit napaka sungit ni Ivan sakin.
Alam ko sa sarili ko na may pag hanga na ako sa kaniya sino bang hindi mag kakagusto sa lalaki yun sobra gwapo matangkad at pag nangiti kitang kita ang biloy niya yun nga lang kay sophia lang siya nangiti sakin kasi lagi siyang naka busangot.