Demirkan
Kayra’dan şüphelenme nedenim bir anda hayatımıza girmesiydi ve gizemli tavırlarının altından bir olay çıkacağını düşünüyordum. Araştırmalarımızın sonucunda bir şey çıkmamıştı. Yine de onu göz hapsinde tutup araştırmalara devam edecektim çünkü davranışları çok farklıydı.
Menesa neredeyse iki gündür acı çekiyordu. Geceleri ağrılarından dolayı uyuyamıyordu. Samuel araştırmalara devam ederken ben hastaneden ayrılamıyordum. Karımı yalnız bırakamazdım. Onu kollarımın arasına alıp saçlarını okşadım ama bu ağrılarına çare değildi.
“Güzelim.”
“Demirkan bugün daha iyiyim. Sen olmasan daha kötü olurdum. Senin varlığın bana güç verdi. Her an kendimi daha iyi hissettim.”
Menesa’nın iyi olduğu halinden bile belliydi ama kaç gecedir uyuyamadığı için gözleri kızarmıştı. Bu gece kollarım
