Elisa
Bu akşam, Alaz, ben ve Albert kutlama için şık bir yerde yemek yiyecektik. Zaten ne abim ne de Alpay şirkete gelmişti. Bütün işler bana kalmıştı. Şanssız bir insandım. Bugün şirkete gelirken erken ayrılmayı hayal ederken bu hayal olarak kalmıştı.
Üst üste iki toplantı, görüşmeler, imzalanacak dosyalar… Bir sürü biriken evraklar… Hepsini incelemiştim. Abimler olmadığı için hepsini ben yapmak zorunda kalmıştım. O kadar şanslıyım ki bugün bitmesi gerekiyordu.
Ben patronum yapmayacağım gibi bir şey de diyemiyordum. Son evrağı da imzaladıktan sonra kafamı koltuğuma yasladım. Canım çıkmıştı. Yerimden kalkıp odamın içindeki banyoya girdim. Kendime baktım.
Tipim kaymıştı. Saçımı düzeltip makyajımı tazeledim. Normalde kıyafetimi değiştirip gidecektim ama vaktim yoktu. Yemeği akşam yed
