Çığlığım deponun içinde yankılandı. Barbara, Yaren’in olması gerektiği yerde kanlar içindeydi. Ben kilitlenmiş bir şekilde ona bakarken Demirkan yanıma geldi.
“Alpay!” diye bağırdı.
Alpay ve Samuel geldi. Samuel tam yanımda durdu. Bakışlarımı bir an ona çevirdim. Gözlerinde büyük bir acı vardı. Sevdiğini o şekilde görmek… Ah, onun acısını iliklerime kadar hissediyordum.
“Barbara.” diye fısıldadı.
Sesini sadece ben duyabildim. O kadar kısıktı ki… Aynı zamanda sesindeki o ton… Kahroldum. Onu ne kadar çok sevdiğini gösteriyordu. Onlar daha yeni yeni beraber olmaya başlamışlardı. Ardından kızların çığlıkları, benim hıçkırıklarım…
Depoda yankılanmaya devam etti. Etrafta bir kaos vardı ama benim tek odağım Barbara’ydı. Gözyaşlarımdan dolayı etraf bulanıklaşırken Barbara’ya doğru ilerle
