Pouyraz'dan...
Altı ay her saniyesi asır gibi geçen altı ay bitmişti nihayet.akşam üzeri İstanbul'a indiğimde ilk iş babamı aradım kızların hazırlanmak için odalarında olduklarını ve bir saat sora çıkacaklarını söyledi. Taksiye atlayıp istanbul'daki evin adresini verdim.Şansıma bugün trafik çok yoğun değil,yarım saat sonra Üniversite okurken kaldığım evin önündeydim.Yan taraftaki villanın kapısına oturup babamdan gelecek mesajı beklemeye başladım.
Ve beklediğim an açılan otomatik kapıdan çıkan araba ile evden ayrıldılar.Hızla villanın bahçesi girdim beni gören korumalar şaşırdılar özellikle içlerinden biri düşmanına bakar gibi bakıyordu.Hoşgeldin beyim diye yanıma yaklaşan Süleyman'la sarıldık önce sonra adamı gösterip kim olduğunu sordum.Adı Serhat'mış ve Mihrica'nın şöförlüğünü yapıyo
