CHAPTER 21

1688 Words

Ang isang luha ay nauwi sa mahihinang paghikbi. I try to cover my mouth using my hand to stop myself from crying. Alam kong niloloko ko lang ang sarili ko. Kahit na anong gawin ko, hindi tigil ang pag-iyak ko dahil alam kong nasasaktan ako. And it hurts like hell! Kanina pa ako nasa labas ng kompanya ng mga Fuentes at kanina pa rin sila nakaalis. Hindi ko alam kung saan sila pupunta o wala na akong pakialam pa roon dahil sunod-sunod na ang tulo ng luha ko. I tried to calm myself down but I know I can't because it's really hurt! f**k! Ayoko ng ganitong pakiramdam! Ayoko ng ganitong nararamdaman para sa kanya! Una pa lang alam kong dehado na, pero hindi ko naisip ang mga bagay na p'wedeng mangyari dahil sa mga sinasabi niya, pero isa pala siyang sinungaling! Napaka-sinungaling niyang tao!

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD