Gigil na gigil kong hinampas ulit ang upuan sa ibabaw ng lamesa. Hindi ako papayag na ganoon-ganoon lamang ang gagawin nila sa akin. Inangat ko rin ang aking paa at buong lakas kong sinipa ang lamesa dahilan kaya natumba ito. Mabilis na umalis sa kanilang pwesto ang mga pulis upang hindi natumbahan ng lamesa.
“Ms. Teka lang muna! Sa ginagawa mong pagwawala ay puwede kang makasuhan lalo at nandito ka sa loob ng presinto—” Anas ng pulis at tila takot na takot itong lumapit sa akin.
“Aba’t ako pa ang kakasuhan! Kayo ng kakasuhan ko! Porket walang pera ang tao! Ganoon ang gagawin ninyo! May video ako sa ginawa ninyo sa akin!” Sabay taas ng cellphone ko.
“Paula, tama na kailangan na nating umalis dito—” Agad akong hinila ni tiya Erdena para umalis sa presinto. Ngunit mabilis kaming hinaran
