Miguel POV
Pilit kong kinalma ang aking sarili. Masyadong mahaba ang gabing ito para sa aming lahat. Ibinalik ko siya sa kubo upang makapag-pahingang muli. At ikinuha ko siya ng mainit na lugaw para malamanan ang kanyang sikmura. Hinayaan niya akong pagsilbihan siya.
“Salamat …miguel.” Sambit niya na ikinatigil ko.
“Ako dapat ang magpasalamat sa’yo dahil kung hindi mo binuwis ang buhay mo sa isla. Hindi sana ganito ang dadanasin mo. Iniisip ko pa lamang kung paano mo nakaya na ang lahat ng pinagdaanan mo nadudurog na ang puso ko Lhira.”
Hinawakan niya ang kamay ko. “Nakaya ko, kaya dapat kayanin mo din.” Wika niya.
“I’m sorry….I’m sorry nasaktan kita. I’m sorry kong dinamay kita sa galit ko. I’m sorry dahil nagalit ako sa’yo. And I’m sorry dahil sa akin patuloy kang nasasaktan. Kung
