ONESHOT RED TAPE #boyxboy

#3 - Shopkepper

“Hindi ka paring kumukupas. Kahit kailan hindi parin pumapalya ang timpla mo sa Siomai rice. Ang sarap din nang sabaw. Bagay na bagay sa lamig na panahon ngayon.” masayang sambit nang lalaki kong customer habang humihigop nang sabaw sa bowl.

Napakamot nalang ako nang batok sa hiya. “Salamat po boss!” bati ko pabalik.

Sa totoo lang matagal na siyang customer dito. Tuwing galing siyang gym, dito siya dumidiretso para kumain. Hindi siya pumapalyang pumunta dito para kumain nang Siomai Rice at malaking pasalamat ko doon at nakikilala paunti-unti ang munti kong Siomai Cart.

Nagbow ako bilang respeto, “Hayaan n'yo po, sa susunod mas sasarapan ko pa ang timpla sa Siomai Rice recipe ko.” sambit ko.

Humarap siya sa sa akin sabay ngiti, “Hindi ako nagbibiro tungkol doon. Sa tinagal-tagal ko nang kumakain dito, hindi pumalya ang panlasa ko sa Siomai mo.” sambit niya sabay higop nang pork broth. Mariin niyang nilapag iyon kasabay nang pagdighay. “Salamat at nabusog din.”

Kumaway ako sa harap niya, “Nako Sir, tyambahan lang iyon. Dipende parin 'yan sa titikim nang putahe ko. Magustuhan lang nang customer ko ang timpla ko sa homemade siomai ko, masaya na ako.” sambit ko. Nagthumbs-up lang siya sa akin.m kasabay nang natamis na ngiti.

Maghuhugas na sana ako nang mapansin kong huminto siya sa pagkain at, “Balita ko may specialty ka daw dito at bihira lang ang nakakaalam noon. Narinig ko lang sa kasamahan ko, sabi nila mas masarap daw iyon kaysa sa kinakain ko ngayon. Maari ko bang subukan?”

Mukang alam na niya ang totoong ganap sa Siomai Cart ko.

“Ahh ehh— yes sir. Pwede naman.” sambit ko. “Pero kung mauubos ninyo ang Double Serve Siomai Rice na iseserve ko. Mas malaking bowl, mas maraming laman. Kakayanin n'yo po ba ubusin iyon?” paghahamon ko.

Binigyan niya ako nang malagkit na tingin sabay bitaw nang matamis na ngiti. “Titignan natin, ilapag mo sa akin ang pinakamalaki mong serving nang Double Serve Siomai Rice.” excited na sambit nang customer ko. Tulad siya nang mga nauna kong customer, lahat sila sabik na kumain.

Gaya nang hinuha ko, alam na niya kung paano tumatakbo ang maliit na cart ko at sisiguraduhin kong hindi papalya ang panlasa niya sa akin. Ilang minuto ko pang paghahanda nang serving, nilapag ko ang malaking sa kanyang harapaan ang especialty nang muti kong Siomai Cart.

Ngumiti ako sa customer ko, “Enjoy your meal Sir!”

Nanlaki ang mata niya, “Wow, malaki nga. Kapag naubos ko ito, saka ko makukuha ang susunod na serving?” sambit niya na may halong lagkit ang tono nang kanyang tinig.

Tumango lang ako, “Y-yes Sir.”

* * *

Pagkaubos nang kanyang pagkain sa bowl, dali-dali siyang lumapit sa akin. Ang mga sumunod na nangyari ay hindi angkop sa mga taong makakakita sa amin ngayon dito sa mismong siomai cart ko.

Pero f**k, hindi ko mapigilang umungol habang nakataas ang kabila kong paa sa built-in table nang cart at sinisimulang tusukin nang kanyang daliri ang butas nang pwet ko.

“Ohh ahhh yann hnnng...” impit kong ungol.

Napapapikit nalang ako habang nakakapit sa poste nang cart ko. Nakakabaliw, ang galin niyang magprostate massage. Ang nakakasira pa nang bait, ang lamutak nang kanyang dila sa loob nang pwet ko kasabay nang malalakas na tunog nang pagsipsip niya.

“Ang paghaluin ang sabaw at siomai sa katas mo ang da best sa lahat nang timpla mo.” sambit niya habang nakakapit sa balakang ko sabay sipsip ulit nang mariin. Ang kanayng kamay, gunagapang sa bayag ko paakyat.

Tagaktak na ang pawis ko sa init nang teamer na humahampas sa muka ko kasabay nang hanap naming dalawa dito mismo sa labas nang compound kung saan nakatirik ngayon ang tindahan ko.

Lalo akong nalilibugan.

Lumingon ako sa kanya at ngumiti, “Natutuwa akong marinig 'yan sa'yo Boss— ohh ahhh.. ayan— sige pa po.” mahiina kong sambit. Tumindi pa ang pagkakasipsip niya kasabay nang matulis niyang dila na hunahagod sa butas nang pwet ko.

Ohh shit..

Napansin ko nalang na tumayo siya at saka bumulong, “Lalo akong natataakam sa iyo. Gustong gusto na kitang matikman.” ang mabango niyang hininga, tumatama sa batok ko.

Kinikilabutan ako.

“Sir— ohh..” natigilan nalang ako nang maramdaman ko ang kanyang kamay sa ari ko.

“Ohh, ano ito? Sayang naman ang sause na lumabas sa ulo mo.” sambit ni Sir habang nilalamutak niya ang ulo nang ari ko. Namalayan ko nalang na may manhilan-ikang likidong lumalabas sa ari ko.

Nadadala ako sa kalibugan nang customer ko ngayon. At lalo akong nalilibugan nang sumadal siya sa cart at lumuhod sa harapan ko at simulang isubo ang ari ko.

“Ohh s**t. Sige pa Boss. Sa iyo na iyan. Isubo mo.” ramdam kong gumuhuhit sa lalamunan niya ang ari ko. Pambihira, hindi ko akalaing ganito kagaling sumubo nang tite ang customer ko ngayon. “Sana magustuhan ninyo ang putahe ko Sir— ohh shit.”

Pagkahugot niya, tumingala siya sa akin at, “Tangina ang sarap mong palang lantakan. Hidni ko akaling ganito ang serbisyo mo sa mga customer mo. Tama nga mga kabaro ko, masarap kang kainin.” hindi ko pinagsalita ang customer ko at saka ako umulos sa kanyang bibig. Halos maluhaluha siyang tumingin sa akin habang nasalaksak sa kanyang bibig ang ari ko.

Nagpatuloy kami sa ganoong posisyon. Hanggang sa makaramdam na ako.

Napasabunot ako sa kanyang buhok, “Ahh ahhhhmmp Sir— Malapit na po ako Sir—” malapit na sana akong labasan nang may biglang dunating na customer.

Regular Customer, at alam niya ang hanap naming dalawa.

Ngumiti siya sa akin dahilan kaya nahinto ako sa ginagawa ko, “Tigil po muna Sir, sorry po. May customer po ako ngayon.” sambit ko kasabay nang pagkamot nang ulo.

“Ano ba 'yan, nabitin ako.”

“Hehe sorry Sir.”

Ngumiti ang bagong dating na customer sa akin at saka umupo, “Isa ngang Siomai Rice.” masaya niyang sambit. Halata naman sa paniningkit nang mapungay niyang mata. Napakunot nalang ako nang noo, palagi nalang siyang nandito. “Double Serve ah, 'yung especialty mo. Namimiss ko nang tikmang iyon.”

“Okay boss—” maghahanda na sana ako nang bigla niya akong yakapin. Nag kanyang kamay mabilis na gumapang sa ari ko at marahan niyang jinakol sa harap nang customer ko. Agad ko siyang nilingon, “Sir wag— ahh may customer po ako—” hindi ko mapigilang hindi mahiya sa harap nang bagong customer. Pansin ko ang repleksyon ko sa salamin na nakasabit sa bubong nang cart ko, namumula ang tenga ko.

Humarap siya sa akin at, “Maswerte ka at may dalawa kang customer ngayon dito. Hindi ba mas magiging maganda ang tagpo? Mabubusog pa ang mata niya sa makikita niya sa ating dalawa?” malambing niyang sambit habang rumarahas ang kanyang kamay sa kakajakol sa akin kasabay nang halik sa balikat ko.

Marahan akong nagpumiglas, “Sir— ahhh.. wag po muna—” marahan ko siyang tinabig palayo. Pansin ang paglungkot nang kanayng reaksyon.

“Nakakalungkot, hindi na exciting.” sabay bugtong hininga.

“Sorry po talaga sir.”

Ngumit naman ang bago kong customer, “No worries wala akong problema sa ginagawa ninyo. Ang totoo niyan mas gusto ko pang makita kayo habang nagsi-serve ang favorite cook ko nang siomai hehe.” wika niya kasabay nang matalim na ngiti.

Ngumit naman ang customer ko na nakayakap sa akin, “Maswete siya sayo hehe.”

“Hindi sa akin.”

Ngumiti ang bagong customer, “Sabihin nalang natin na regular customer ako kaya alam ko na ang ganap niya.”

“Kung ganoon,” nabigla nalang ako nang may naramdaman akong tumusok sa koob ko. Napakapit ako nang mariin sa kitchen table ko habang nag-pipigil sa sakit, “Kakaiba itong shopkeeper. Gumagawa nang serving habang may ka-s*x, pambihira ka Sir!” mariin niyang sambit habang umuulos sa likod ko. Pinilit kong hindi umungol pero hindi ko magawa.

Ipinagpatuloy ko ang paghahanda ang dish para sa customer ko. Habang nagsasandok nang kanin at siomai, lalong dumidiin ang pagulos niya sa likod ko.

“Masarap ba?” tanong nang bagong customer habang nakangiti sa akin. Napansin ko na ding nagtatangal siya nang zipper nang pantalon niya at nagjajakol sa harapan ko habang nanonood sa amin.

“Hindi 'to madali— f**k ahhhh.. sir dahan dahan lang— lalabasan na ako s**t ahh ahh ahgghmmp..” lalo pa niyang nilakasan ang pag-ulos.

“Hindi ko na kaya— ahh s**t nakakagigil ka!” gigil jiyang bulong habang gumagalaw. Gumarap ako sa kanya at nakiusao.

“Wag Sir— ahhhhmmp. Ohh s**t— Errggh..” hindi na ako nakapagpigil pa. Pagkalapag ko nang serving bowl, bigla akong nilabasan. Lahat nang nilabas ko ay pumikantik mismo sa bowl na paglalagyan nang sabaw.

“Shit..” isip-isip ko.

Tumawa siya sa ginawa noya sa akin, “Look what you serve! Nilabasan ka sa serving bowl.” sambit niya habang nakabaon parin ang ari niya.

Kita ang malapad na ngiti nang bago kong customer, “Hindi na ako makapaghintay. Gusto kong tikman iyan! Mukang masarap ang katas mo ngayon.” sambit jiya kasabay nang pagdila sa kanyang labi.

Humarap ako sa customer na nakayakap sa akin, “Sir— wag kang magsalita nang ganyan sa harap ng ibang customer. Baka kung anong isipin nila at hanap-hanapin nila—” naramdaman ko nalang na pinisil niya ang pisngi ko habang nakayakap parin sa akin,

“Ang cute mo pala kapag nagagalit. I found that very cute hehe. Gusto na tuloy kitang iuwi sa bahay at asawahin.” sabay halinghing niya. Humigpit pa ang pagkakayakap niya, ganoon din ang pagkakabaon sa loob.

Tangina.

“Wag muna, hindi ko pa nakukuha ang serving ko!” giit nang isa.

Oinilit kong ngumiti sa bago kong customer kasabay nang pagsandok nang sabaw sa malaking kaldero, “Maswerte ka at matitikman mo ito Sir. Ito na po ang the best version nang Double Serve Siomai Rice. Sana magustuhan mo Sir— ahhh ahhhhmp.” pagkalagay ko nang sabaw sa bowl na may simikya ko, bigla siyang umulos sa akin kasunod noon ang pagpilantik pa ng ilan pang similya ko papunta sa sabaw na hinanda ko.

“Pambihira ka talaga magpasaya nang customer Sir. Kahit sa labas, palaban ka. Wala ka talagang nang ibang makikitang Siomai House na katulad dito. Hindi lang masarap ang luto, masarap ding magmahal ang shopkeeper. Ang tignan kayong dalawa at maupo dito, di ko mapigilang mag-crave ako sa gutom at libog.” sambit nang bago kong customer.

Ngumiti ang isa, “Aggh, I know right. Nagsisi ako na ngayon ko lang siya nakilala sa tinagal-tagal ko nang kumakain dito. Marinig lang ang ungol niya hindi ko mapigilang ang sarili ko na bayuhin siya anng todo”

Sa inis ko, dinabog ko ang lamesa at hinarap sila, “Tama na sa kwentuhan ninyo—Ohh s**t ahh ahh ahhhmmpl. Ugghh.. tikman mo na po ang bago kong recipe.” sambit ko habamg patuloy parin siya sa pag-ulos.

Masaya niyang hinigop ang sabay kasabay nang malapot na tingin niya sa akin, “Hindi lang lasa ang gusto ko sa timplang ito. Walang duda, ang katas mo ang pinakamasarap na sause na natikman ko!”

* * *

“Ohh ahhh ahhhmmp Boss dahan dahan po— ahhh..” lalo pang humigpit nang pagkakayakap niya sa akin kasabay nang mariin na ulos habang nakataas ang paa ko sa lamwsa.

“Hehehe.” iyon lang ang tangi niyang sinambit.

Napansin ko nalang na tumayo ang isa ko pang customer at lumapit sa akin habang nakababa ang zipper at nagjajakol, “Teka lang po Sir— hindi pa ubos ang serving mo.”

Ngumiti siya at saka nakisalo sa aming dalawa, “Shh, hindi na ako makapaghintay para sa second serving mo.” natapos niayng sambitin iyon, isang mainit na halik ang ibinigay niya sa akin habang nakahawak sa batok ko.

Sa pagitan nang mga maiinit na halikan namin, “Sir— hmmm— Ahhhmmp ahhh.” hindi maiwasang mapaungol habang binabastos niya ako nang isa ko pang customer.

Naipit ako sa pagitan nilang dalawa, sa pagitan nang dalawang mainit na katawan.

“Tara, pasok ka din sa loob.” saad nang nakayakap sa akin.

Ngumit ang isa pa, “Pinapaplanuhan ko na iyan.”

Sa pagkakataong ito, naguluhan na ako sa nangyayari, “Teka lang mga sir, ano pong gagawin ninyo. Wag po— raaaaaay!! Masakit sir—” halos mapunit ang lalamunan ko habang marahan na umuulos ang kararating lang na customer ko.

Tinakpan nang nakayakap sa akin ang aking bibig, “Shhh, Sige na, wag ka nang tumangi. Magiging masarap din ito.” marahan niyang sambit.

Gusto ko man pumalag, hindi ko magawa. Masyado siyang malakas buhat nang palagiang paggi-gym. Wala akong palag sa kanya.

“s**t, ang sikip sa loob.” reklamo nang isa nang umulos siya. Napaoikit nalang ako sa sakit habang naguusap silang dalawa.

“Natural dalawa tayo. Alam mo ba kung ajo ang mas masikip, sabay tayong umulos.” rinig ang mabigat niyang hininga habang nakaakap siya sa akin.

“Wag po Sir— pakiusap po.” hindi na ako nakapalag pa nang magkasundo na sila.

Napapikit nalang ako habang magkasunod silang umuulos sa loob ko. Para akong binabarena sa loob at habang dumidiim ang galaw, lumalalim ang pagkakahukaym Wala na akong ibang nagawa kundi maluha-luhang tumingin sa dalawa habang nakangiti sila sa aking harapan kasabay nang mga impit nilang ungol.

Ito ako, dito tumatakbo ang buhay nang Siomai House ko.

Hindi ko na napagtanto ang ganap naming tatlo. Ang naunang customer ko at sumususo na sa dibdib ko habang ang isa naman ay kapalitan ko nang mararahas na halik. Ni isa walang gustong magpatalo.

Masaya sila sa Double Serving Sionai Rice ko, at masaya na ako para doon.

“Ohhh f**k ahhh. s**t Mga Sir— sige pa po.” hindi ko akalaing mangyayari ang double serving sa ganitong paraan. Hindi sa paraang gusto kong mangyari.

Nagtagal pa ang tagpo namin at lalo silang naging marahas. Ilang saglit pa, bumulong ang customer kong nakayakap sa likod ko. “Malapit na ako—”

“Hnnnggg... ahh s**t ahh ahh ahhmmp. Hnnng...” hindi ko na sila ininda. Patukoy sila sa galaw nila at habang tumatagal, lalo akong nasasakal sa loob nang laman ko.

“Lalabasan na din ako.” sambit pa nang isa ko pang customer ko. “Sabay-sabay na tayo. Paligayahin natin ang mabait na owner nang Siomai House na ito.”

Kasunod noon ang ngiti nang isa ko pang customer hudyat nang pagsang-ayon nang dalawa.

Wala na akong ibang nagawa kundi mapamura, “Ohh fuckk.”

* * *

“Goodbye! Salamat sa Siomai Rice!”

“Sa uulitin! At siguradong babalik kami.”

Matapos ang tagpong iyon, iniwan nila ako sa shop kasabay nang bayad nila sa kanilang kinain. Naupo nalang ako sa upuan kasunod nang bugtong hininha. Ilang sandali pa, nakita ko di kalayuan ang gwardya na palapit sa akin.

Isa sa mga pinagkakatiwalaan ko.

Nagbow siya at saka niya sinita ang dalawang customer na paalis, “Sila na naman? Gusto mo bang iban ko na sila? Naabuso ka na eh.” sambit niya.

Umiling ako. “No, wag mo nang gawin iyon.” pigil ko sa kanya.

Umupo siya sa upuan kaharap nang table ko at saka ako kinausap, “Nag-aalala na ako para sa iyo. Masyado kang mabait para pagbigyan sila sa gusto nilang mangyari nang paulit-ulit. Habang tunatagal, lalo silang mamimihasa.” paliwanag pa ni manong guard sa akin. Nagkibit balikat nalang ako.

Binigyan ko lang siya nang mapait na ngiti, “Ayos lang, sanay na ako. At isa pa, sila ang nagpapasigla nang Siomai House dahilan kaya nakakapagbayad ako nang renta dito. Alam mo naman dito lang ako pwedeng magtayo nang stall, pinagbawal na kaming magbenta sa kalsada. Kahot papaano, mas maayos na dito.” sambit ko. Humarap ako sa kanya at nayuko, “Nahihiya man akong aminin, hanggat masaya sila sa ginagawa ko— masaya na din ako. Siguro isa na iyon sa katangian na pwede kong ipagmalaki.”

“Sorry, sana may magawa ako para tulungan ka—”

Nginitian ko lang siya, “Wala ka dapat ika-sorry manong Guard. Malaki ang naitukong mo sa akin. Sa toto niyan dapat pa nga magpasalamat ako sa 'yo sa pagbabantay mo sa paligid.” sambit ko. Humawak siya sa kanyang cap at saka bahagyang yumuko habang nakangiti, “At dahil diyan, isang special serving para sa 'yo.”

Tumayo ako sa inuupuna ko at nag-asikaso nang mabilis sa kusina ko. Matapos ang ilan pang minuto, nilapag ko ang malaking bowl nang Siomai at Garlic Rice sa harap niya, double serving size tulad nang ibinigay ko sa dalawa na naunang customer. Sinamahan ko na din nang pork broth at gulaman na pamatid uhaw.

Nagningning ang mata niya habang kaharap ang especialty dish ko. Pagkakain niya, kita sa kanya ang sobrang ngiti, “Ang bait mo talaga Sir. Kahit kailan hindi mo ako binigo sa timpla nang Siomai mo.” sambit niya sabay lantak nang pagkain sa harapan niya.

Napapoker face nalang ako, “Kung magsalita ka parang hindi ka customer dito. Ang lakas makabolaManong guard.” sambit ko.

Humarap siya sa akin at wala na siyang ibang ginawa kundi nginitian ako kasabay nang paghigop niya nang sabaw.

“Tama ka nga hahahaha.” parehas nalang kaming natawa kasabay nang mga ala-ala na kaming dalawa lang amg magkasama sa Siomai Cart.