.
.
“อื้มมมม...เฮียชุน...หยก...ไม่ไหวแล้ว...”
ชุนยกยิ้มเมื่อเห็นท่าทางของต้นหยกที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่ว่าจะตอนอยู่เสม็ดเธอก็ไม่มีท่าทีที่ดูใจกล้าแบบนี้มาก่อน ส่วนมากจะเขินอายและไม่พูดเสียมากกว่า แต่รอบนี้อาจจะเป็นเพราะพิษของยาที่ดื่มเข้าไป ดูจากอาการแล้วคงจะดื่มไปเยอะไม่น้อย ชุนไม่อยากคิดเลยว่าถ้าเขามาช้ากว่านี้เธอจะเป็นยังไง
“หืม? ...ร้องขอเฮียสิคะ”
“อื้อออ...อ๊ะ..”
ชุนกรีดกรายนิ้วเรียวปลดบราตัวน้อยออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะบีบคลึงเต้าตึงที่ตั้งรับมือเขาอย่างใจเย็น เพราะอยากจะแกล้งคนตรงหน้าเสียหน่อย และที่สำคัญคืออยากให้เก็บภาพสีหน้าของต้นหยกที่ร้องขอเขาไว้นานกว่านี้อีกนิด
ครืดดดด ครืดดดด
เสียงสั่นโทรศัพท์ของชุนขัดจังหวะขึ้นพอดิบพอดี ชุนขมวดคิ้วแน่นก่อนจะยกโทรศัพท์ของตนขึ้นมาดูพร้อมกับกดรับสายทั้งที่มืออีกข้างยังบีบขย้ำเต้าสวยอยู่
“ว่าไงเฮีย”
(มึงจะเอายังไงกับไอ้เต้เนี่ย?)
“อ๊
