An Everglow After Sunset

Chapter 9

"Salamat po sa masaganang ani ng farm, sa malusog naming pangangatawan, sa masasayang pamilya, at sa pagkaing nasa aming harapan. Sana po ay ligawan na ng senyorito ang Ma'am Alec para lagi na po siyang nakangiti..."

Narinig ko ang pagpoprotesta ng katabi ko sa hapag. Nangingiti ko itong binalingan ng tingin at natantong kanina pa ito nakatingin sa akin? What? I mouthed. Pinasadahan ng kaniyang dila ang pang-ibabang labi, pagkatapos ay umiling at muling yumuko.

"... magpatuloy ang magandang ani. Amen!"

Sabay-sabay na nananghalian ang mga trabahante at kanilang mga anak at siyempre, kasali kami sa mga iyon. Parang may fiesta sa dami ng inihandang pagkain nina Imang Nena at ayon naman kina Rosa ay ganoon talaga ang nakagawian kapag harvest sa farm.

"Hoy, Alec. Magkano ang ibinayad mo sa mga 'yon, ha? Mukhang nagamitan mo rin ng potion-potion mo. Baka naman gusto mo akong bahaginan para naman makuha ko na ang kuya mo." Pabiro pa ako nitong sinisiko at sinusundot ang tagiliran ko.

"Aba malay ko. Ganda lang ang puhunan, Joanne. At huwag ka ng umasa sa kuya ko. May pangarap 'yon, baka sirain mo lang."

"Ulol." Si Joanne.

I put my index finger over my lips. "Shh. Huwag ka magmura. Baka marinig ka. Bad influence ka sa'kin."

"What!? Ako pa talaga ang BI ngayon? I can't believe you, Alec. Pinagpalit mo na ako sa Senyorito mo! I hate you! Kagatin ka sana ng maraming langgam!" With that, she marched away from me.

I don't have to worry, she'll be back anytime soon. She can't stand Francis' presence. Baka maagang magmenopause.

These past few days, everyone has been busy with their respective workplaces. My groupmates and I were working on different strategies that Dymaun may like and approve to boost and develop the mango farm. I also see the people going back and forth with bags full of ripe and damaged mangoes that can not be sold on the bigger markets. Most of the people here get their permission from Dymaun to pick the leftover fruits on trees. Kinakalburo raw nila. It's like an achara or pickled unripe papaya but with buro, they use mangoes, the locals said. 

"Ma'am—ay Miss Alec pala. Gusto niyo raw po ng mango graham or mousse? May chocolate cake din daw po kung gusto niyo." Dala-dala ang isang silver serving platter, with carved flowers on the sides, na pinaglalagyan ng mga dessert ay lumapit si Joy sa akin.

"Ahh... hindi na. Ayos lang ako."

"Busog po kayo o ayaw niyo sa mangga?" Inosenteng tanong nito sa akin. Napalunok ako.

"Hindi naman sa ayaw ko sa mangga pero kasi..." Paano ko sasabihin na nagdadiet ako eh andami kong nakain kanina? Hay.

"Busog pa ako," sambit ko rito.

Kinakagat nito ang pang-ibabang labi at mas tumingkad ang kaniyang morenang balat. "M-may problema ba?"

"K-kas..." Hindi pa nito nauusal ang unang salita ay kumawala na ang isang hikbi sa kaniyang mga labi. OMG. What to do!?

"Shh. Don't cry, Joy. Kakainin ko na... pero, saluhan mo ako ahh. Shh. Tahan na." Please, huwag kang papalahaw ng iyak.

"Ano pong nanyanyare ke ate Joy? Bakit pu siya umaano—umiiyak?" Paglapit sa amin ni Mig.

"Hindi siya umiiyak, Migs. Joy, hindi naman kita pinapaiyak diba." At dahil sa sinabi ko ay mas lalo pa itong napahikbi. Tumayo na ako at kinuha ang tray. Inilapag ito sa bilugang kahoy na mesa at pinaupo siya sa inuupuan ko kanina.

"May problema ba, Joy?" Pilit lang itong umiiling. Hinagod ko ang likod nito. "Ilang taon kana, Joy?"

Mabigat itong nagbuntong-hininga at pinunasan ang kaniyang mga mata. Isinilid ko sa likod ng kaniyang tenga ang mga takas na buhok na tumatakip sa kaniyang mukha. Kaygandang bata.

"K-kinse po, M-a'am." She clenched her fists. She's breathing irregularly. She's suppressing her sobs.

"May nasabi ba akong ikinasama ng loob mo? Sabihin mo kay ate Alec. Makikinig ako."

Umiiling ito at hindi makatingin sa akin. I squatted in front of her. Kinuha ang tissue na nasa tray. Iniangat ko ang kaniyang mukha at ito sa akin ngunit ang kaniyang mga mata'y naka iwas sa akin. I sighed. What should I do? This isn't my forte.

Pinunasan ko ang mga luhang naglandas sa kaniyang pisngi at ang pawisang leeg. Hinagod ko rin ang kaniyang likod na basa na rin ng pawis. So this is how it felt to console a younger sister.

"Sabi po k-kasi ni Imang na kapag h-hindi ko nagawang pakainin at iassist kayo..." she sniffed. "Pauuwiin daw po ako."

"No. Busog lang talaga ako. Hindi ka pauuwiin ni Imang. I'll talk to her. Hush now, okay?"

Tumango lang siya habang itinatago ang kaniyang mukha mula sa akin.

Hindi na rin ako nagsalita. Hinayaan ko siyang ganoon ngunit nagpatuloy sa paghagod sa kaniyang likod. Ang isang kamay ko naman ay hawak ang kaniya.

Nag-angat siya ng tingin sa akin. Her puffy eyes made her more beautiful. Her morena skin glistened even more because of her tears.

"A-yos lang po ako. Salamat po, Ma'am." She said after a long silence.

"Care to tell me why you are crying? Dahil ba tinanggihan ko ang alok mo?" I am still holding her hands with mine. My thumbs are rubbing the back of her palms.

Pilit siyang umiling ngunit sa huli ay naikwento niya pa rin ang mga nangyari. "It's fine, Joy. I am here, okay? Do you want me to talk to them? Tell ate Alec what you wanted... I'll do it just to make you happy."

Sa ilang araw na pananatili namin sa mansion ay napalapit na rin ako sa bata. Akala ko noong una ay ako lang ang binigyan ng kasama ngunit nagkamali ako at nalaman na kaming apat na babae pala'y may tinutukan ng katulong sa ibang gawain. Napamahal na siya sa'kin. And seeing this kid cry and in pain makes my heart bleed.

"Dyme...." I called. Kanina pa kami nakabalik sa hilagang bahagi ng farm. Hawak niya ang isang clipboard at lapis. May kasama rin siyang isang lalaking hula ko'y mas matanda ng kaunti sa akin at isang babaeng mas bata naman.

Papalubog na ang araw at ngayo'y nakauwi na ang ibang mga trabahador kasama ang mga batang nagpulot ng mga nahulog na mangga para ibenta sa iba.

Kanina naman ay natagpuan ko siyang nakatingin sa amin ni Joy, habang inaalu ko ito, katabi ang batang bilugin na nakanguso at hawak ang leash ni Taco—si Mig.

"Can we talk after this?"

Hindi nagbago ang ekspresiyong kaniyang ipinapakita. Ang kaniyang mga kamay ay nasa magkabilang bulsa ng kaniyang kulay abong sweat pants. Nakapagpalit na rin siya ng damit at ngayo'y nakaputing t-shirt na lang.

"Okay. Let me finish this first."

Naupo ako sa isang bench na nakaharap sa lawa. Pasipa-sipa sa mga maliliit na bato habang inaalala ang katangahang nangyari noong nakaraang araw dito.

"Ayusin mo, Alec. Dapat yung maganda ako!" Sigaw ni Joanne habang papalit-palit ng pose sa may falls.

"Oo. Sandali! Baka mabasa ako."

Kasalukuyang nagtatampisaw ang mga kalalakihan sa lawa at may nalalaman pang water effect sa kinukuhanan kong si Joanne.

"Let me get your pictures, girls." Umahon si Andrew mula sa lawa, winiwisik ang basang kamay, at pinalapit kami kay Joanne.

Deza and Francine were both wearing a bikini top, Joanne with her spaghetti strap top, and I, on the other hand, wears my favorite tank top. Thank you very much! I appreciate my outfit a lot.

"Smile, ladies. Say, baby."

"Christian Grey!" We replied in unison resulting on us—chuckling and laughing hard. Bet Andrew got a lot of good shots.

I checked the photos and they were all amazing! But then, I got a glimpse of the time and oh no! Dymaun and the vases. s**t!!!

I was about to go but I felt something, putting a force on my back making me fall on the shallow and rocky part of the lake. I landed with my facedown! Arggg! Can't this get any worse!?

"ALEC!!!"

"Alec! Are you okay?" I was fine. Totally fine but then, I felt something gushing out of my nose. I tried to get rid of it but it just flowed out of my nose. I didn't care tho. I used to bleed like this when my brothers started wrestling me.

"Eron! My foot hurts." She's purring. Francine is so hot with her bright red bikini top but she's just helpless then.

"Hey. Should we talk somewhere else, miss?"

I roused from my reverie when I heard him talk.

"I'm fine here," I replied.

He gave me a funny look, licked his lower lip, and gazed at his wristwatch.

"It's getting late, miss. Follow my lead."

Nauna siyang maglakad ngunit hinintay niyang makapantay ko siya bago tumuloy. Noong una ay inakala kong sa pottery kami pupunta pero kinuha niya lang pala si Taco at muling dumiretso sa likurang bahagi ng mansion.

Napakalayo ng nilakad namin at tingin ko'y tumagal ng halos tatlumpung minuto at ganun din siya katagal hindi nagsalita!

"Magpapalit ka pa ba?" He bit his lower lip.

Nasa kusina kami ng mansion. Medyo tahimik na rito, pero dinig ang ingay ng mga tao sa labas. Siguro dito kami mag-uusap?

"No. I'm fine. Dito ba tayo mag-uusap?"

Sinubukan kong iangat ang sarili ko para makaupo sa island counter pero 'di kaya ng powers ko. Inulit ko ito hanggang sa napasinghap ako nang maramdaman ang marahang pagkapit ng mga naglalakihang daliri ni Dymaun sa aking bewang.

My heart's back at it again—hummering my insides. Bahagya itong nakauklo sakin. His face is an inch away from mine, both hands on my side.

Something's building up in chest and any moment, kung magpatuloy ang ganitong uri paninitig nito sa akin, ay sasabog ako.

My face is burning and I know it's glowing like a lava. Wala pa man siyang ginagawa ay nag-aalburoto na ang damdamin ko. Tila may mga plate tectonics na nagsasalpukan dahilan ng pagkayanig ng buong katawan ko.

I held on to his arms.m, nag-iisip ng ibang bagay upang mailayo sa tukso. I sighed to stop what I feel and be more casual-looking.

"So, what are we gonna talk about? And why are we in this position again? Do you... like me now, Senyorito?"

"What?"

I shrugged at wrapped my hands over his shoulders. "You know. I wouldn't mind if you tell me now. You might not see me again." With that, I pulled him closer and parted my lips. His lips are so soft and I feel like they perfectly fit in mine.

He stiffened but after a while, I felt his hands on my waist. And he kissed me back! OMG!

Sa bigla ko ay naitulak ko siya. Nakatanga akong nakatingin sa kaniya. Ang mga kamay ko ay nakapasapo sa aking bibig.

"I'm speechless."

"I'm sorry for kissing you, miss."

"W-what!?"

"Why would you say sorry? Now, I'm offended."

I crossed my arms over my chest. Don't mind it, girl. Naka first base ka na! Gora na!

"Let's talk, now."

"Just talk?" He can't even look at me! But yah boi is smiling!

"Yeah. Just talk. Come here, quick."

He shook his head, right hand massaging his nape.

"You should change. Then we'll talk to another place." He said with finality.

Nang makaalis siya ay doon lang nagsink-in sa akin ang lahat. Putangina!? Hinalikan ko siya tapos... Hinalikan niya rin ako!?

I was rocking my feet, smiling like an i***t, while holding my lips nang madatnan ako ni Joanne sa kusina.

"Oh. Anyare sa'yo? Para kang tanga, gaga." Dumiretso siya sa may ref at kumuha ng tubig.

"Guess what, Joanne."

"What?" She asked then drank water from the glass.

"We kissed."

She spat the water and coughed heavily. Tinatampal pa ang kaniyang dibdib.

"Tang— seryoso? Paano nangyari yon? Ikaw humalik no? Malandi ka eh."

I rolled my eyes.

"Sabi na eh! Malandi ka talaga! Ano? Masarap ba?" I wiggled my eyebrows. With that, we both laughed our f*****g ass out.

"Diyan ka na. May date pa kami ni Dymaun. Labyuuu."

Well, we'll just talk but I consider it a date. Malay pa ba niya. HAHAHAHA!

...

(~‾▿‾)~