รักนะครับรุ่นพี่

ปฎิเสธไม่ได้

ไทม์ไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปง่ายๆ ยิ่งเห็นใบหน้าสวยหวานที่กำลังพยายามปั้นปึ่งใส่เขา ทั้งที่ร่องรอยสีกุหลาบทั่วลำคอและเนินอกมันฟ้องชัดเจนว่าเมื่อคืนเธอเร่าร้อนแค่ไหน เขาก็ยิ่งนึกสนุก

เขากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนแผ่นหลังของไออุ่นแนบชิดไปกับอกแกร่งที่เปลือยเปล่าของเขา

"ปากบอกไม่ชอบเด็ก... แต่ตัวพี่หนะสั่นไปหมดแล้วนะไออุ่น"

เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหู ก่อนจะแกล้งขบเม้มติ่งหูเบาๆ จนคนในอ้อมกอดสะดุ้งโหยง

"ไทม์ ปล่อยนะ ฉันจะไปแต่งตัว นายเองก็จะไปเรียนไม่ใช่หรอนั่น"

ไออุ่นพยายามดิ้นหนี แต่ยิ่งดิ้น ผ้าห่มที่พันกายไว้ก็ยิ่งรั้งลงมาจนเกือบจะหลุดจำเลยรัก

"จะรีบไปไหนล่ะครับ? เมื่อคืนพี่บอกว่าอยากลอง เล่นกับไฟ ไม่ใช่เหรอตอนนี้ไฟมันยังไม่มอดเลยนะ"

ไทม์พลิกตัวไออุ่นให้หันกลับมาเผชิญหน้า มือหนาเชยคางมนขึ้นให้สบตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์และแรงปรารถนาที่ปิดไม่มิด

"ผมติดใจพี่แล้วว่ะไออุ่น ทั้งกลิ่นตัวพี่ รสชาติของพี่ โดยเฉพาะตอนที่พี่ร้องเรียกชื่อผม. มัน หวาน กว่าค็อกเทลทุกแก้วในร้านผมซะอีก"

"ไอ้เด็กบ้า พูดอะไรออกมา... อื้อ..."

ไออุ่นหน้าร้อนฉ่าจนแทบระเบิด แต่ก่อนที่เธอจะได้ประท้วงต่อ ไทม์ก็ก้มลงปิดปากเธอด้วยจูบที่หนักหน่วงและเอาแต่ใจทันที.

มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยนเหมือนงอนง้อ แต่มันคือการ รุกราน เพื่อประกาศความเป็นเจ้าของ ไทม์บดเบียดริมฝีปากลงมาอย่างโหยหา ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้าไปชิมความหวานอย่างเชี่ยวชาญจนไออุ่นที่ตอนแรกพยายามขัดขืน เริ่มเข่าอ่อนและเผลอวาดมือขึ้นไปโอบรอบคอเขาโดยไม่รู้ตัว

"อื้อ..."

เสียงครางประท้วงหายไปในลำคอ แทนที่ด้วยเสียงหายใจหอบกระเส่า

ไทม์ผละออกเพียงนิดเดียวให้เธอได้หายใจ แต่สายตายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เริ่มพยศน้อยลง

"ถ้าไม่อยากให้ผมรับผิดชอบงั้นคืนนี้มาที่ผับอีกสิครับ มาเป็น แขกคนพิเศษ ของเจ้าของผับคนเดียว"

มือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนละเอียดอย่างรุกหนัก

"แต่ตอนนี้... ผมว่าเรามาทบทวนบทเรียนเมื่อคืนกันอีกรอบดีกว่า คราวนี้แบบ ไม่มีแอลกอฮอล์คุณจะได้จำให้แม่นว่าเด็กคนนี้ ร้อนแรงขนาดไหน"

ไออุ่นรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะละลายกลายเป็นหยดน้ำในอ้อมกอดของไทม์ ความร้อนจากร่างกายหนุ่มแน่นที่เบียดเสียดเข้ามาทำให้สมองของเธอขาวโพลนไปหมด เธออยากจะผลักเขาออกตามที่ใจสั่ง แต่ร่างกายกลับทรยศด้วยการตอบรับสัมผัสของเขาอย่างโหยหา

ไทม์ไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ มือหนาเลื่อนลงมาลูบไล้ที่สะโพกมนอย่างย่ามใจ ก่อนจะออกแรงบีบเบาๆ จนไออุ่นเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว ผ้าห่มที่เคยเป็นปราการด่านสุดท้ายหลุดลุ่ยลงไปกองอยู่ที่เอว เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่เต็มไปด้วยรอยรักที่เขาฝากไว้เมื่อคืน

"ไหนบอกว่าไม่ชอบเด็กไงครับแต่ดูสิ ร่างกายของพี่มันต้อนรับผมดีจัง"

ไทม์กระซิบประโยคที่ทำเอาไออุ่นอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี เขาซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง คราวนี้เขาจงใจฝากรอยแดงจางๆ ทับรอยเดิม ราวกับจะย้ำเตือนว่าเขาคือคนเดียวที่มีสิทธิ์ในตัวเธอตอนนี้

"อื้อ... ไทม์... พอแล้ว... ฉันมีงานต้องไปทำนะสายเเล้วด้วย"

ไออุ่นพยายามรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายดันอกแกร่งออก แต่ไทม์กลับรวบมือทั้งสองข้างของเธอไว้ด้วยมือเดียว แล้วกดเธอลงกับเตียงนุ่มอีกครั้ง สายตาของเขาเปลี่ยนจากขี้เล่นเป็นความปรารถนาที่ลุ่มลึกจนเธอใจสั่น

"งานน่ะไปสายหน่อยก็ได้ครับผมมีเรียนยังยอมไปสายเลย แต่เรื่องเมื่อคืน ผมยังทำไม่เสร็จเลย"

เขาไม่พูดเปล่า ไทม์ก้มลงมอบจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าเดิมจนไออุ่นเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสที่เขาปรนเปรอให้ ความเสียใจจากการถูกทิ้งมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความซ่านสยิวที่เด็กหนุ่มคนนี้เป็นคนจุดไฟขึ้นมาครั้งแล้วครั้งเล่า จนสุดท้ายเธอก็ยอมพ่ายแพ้ให้กับสัญชาตญาณตัวเองในตอนสายของวันนั้น

กว่าไออุ่นจะพาตัวเองกลับมาถึงคอนโดของตัวเองได้ก็เป็นเวลาบ่ายคล้อย เธอทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง ความรู้สึกในตอนนี้มันตีรวนกันไปหมด ทั้งความเจ็บใที่ตัวเองสุดท้ายเธอต้องลางานเพราะความ ใจอ่อนของตัวเอง และความเขินอายเมื่อนึกถึงบทเพลงรักที่ไทม์บรรเลงอย่างมาราธอนเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน

เธอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาดู และพบว่ามีข้อความจากเบอร์แปลกส่งมา

> "ถึงห้องหรือยังครับพี่? อย่าลืมทานยาด้วยนะ ผมรุนแรงไปนิด ไว้ค่อยเจอกันที่ผับนะครับ คืนนี้ผมเตรียมค็อกเทลสูตรพิเศษไว้รอคุณคนเดียว - ไทม์"

>

"ไอ้เด็กบ้า! ใครจะไปหาอีกกันล่ะ"

ไออุ่นพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าหวานแดงซ่าน เธอพยายามจะลบข้อความนั้นทิ้งแต่กลับทำไม่ได้ มือเธอมันสั่นไปหมด

เธอลุกขึ้นไปส่องกระจกในห้องน้ำ แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นรอยรักเด่นหราอยู่ที่ต้นคอ เธอรีบหาคอนซีลเลอร์มากลบแต่มันก็ยังดูออกอยู่ดี ยิ่งเห็นรอยพวกนี้ ความทรงจำเกี่ยวกับสัมผัสของไทม์ก็ยิ่งชัดเจนขึ้นมา รสชาติเซ็กซ์ของเขามันชางดีเริ่ดเน้นความนุ่มนวลอย่างสิ้นเชิง ไทม์น่ะ ทั้งดุดัน เร่าร้อน และเอาแต่ใจจนเธอแทบสำลักความสุข

"ทำไมต้องไปคิดถึงเด็กนั่นด้วยนะไออุ่น เขาแค่เด็กนะ"

เธอพยายามเตือนสติตัวเอง แต่ในใจกลับเริ่มคิดแล้วว่าคืนนี้จะใส่ชุดไหนดี... ชุดที่ดูเรียบหรู หรือชุดที่แอบเซ็กซี่เพื่อไปประชันหน้ากับเจ้าของผับจอมเจ้าเล่ห์คนนั้นอีกครั้ง