เช้าวันต่อมาที่บริษัท เดินเข้ามาในห้องทำงานของไทม์ด้วยชุดทำงานที่รัดรูปยิ่งกว่าเดิม เธอจงใจฉีดน้ำหอมกลิ่นเย้ายวนราคาแพงมาเต็มพิกัด หมายจะกู้หน้าจากเรื่องเมื่อคืน
"คุณไทม์คะ เอกสารการประชุมบ่ายนี้ค่ะ ให้แพรวช่วยนวดไหล่ให้ไหมคะ ดูคุณไทม์หน้าซีดๆ"
แพรวแสร้งเดินเข้าไปใกล้จนกลิ่นน้ำหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง
"อะ อึก..."
ไทม์ที่กำลังอ่านเอกสารอยู่ถึงกับชะงัก ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยนิ่งขรึมเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำ เขารู้สึกพะอืดพะอมจนแทบกลั้นไม่อยู่
"ออกไป... แพรว ออกไปเดี๋ยวนี้"
"คะ? แพรวทำอะไรผิดคะคุณไทม์?"
แพรวทำหน้าซื่อตาใส พยายามจะขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม
"ผมบอกให้ออกไป กลิ่นน้ำหอมคุณมัน.. อุ๊บ !! อ้วก.."
ไทม์รีบคว้าถังขยะข้างโต๊ะมาแล้วอาเจียนออกมาอย่างหนักจนตัวโยน แพรวตกใจจนหน้าเหวอรีบถอยกรูดออกไปทันทีเพราะกลัวเปื้อน
ข่าวท่านรองประธานอ้วกแตกในห้องทำงานลือไปทั่วบริษัท จนไทม์ต้องหอบสัง
