ฝ่ายไทม์ที่เลิกเรียนเเละกำลังจะเเยกกับเพื่อนๆ เพื่อรับกลับไปคอนโด อาบน้ำเเต่งตัวเเล้วเเวะเข้ามาที่ผับของตน
เฮ่ย"ไอ้ไทม์ คืนนี้พวกกูว่าจะเข้าไปฉลองโปรเจกต์ผ่านที่ร้านมึงหน่อยว่ะ ไม่ต้องจัดโซน VIP นะ เดี๋ยวพวกกูไปนั่งเฝ้าหน้าบาร์เอง"
นอสพูดพลางยักคิ้วให้กิต
"เออ มึงทำงานไปเถอะ ไม่ต้องห่วงพวกกู"
กิตเสริมเสียงเรียบแต่แววตาเจ้าเล่ห์สุด ๆ
ไทม์ขมวดคิ้ว รู้ทันทีว่าไอ้เพื่อนสองคนนี้มันต้องมีแผนอะไรแน่ ๆ
"พวกมึงจะไปก็ไป แต่อย่าไปกวน แขกของกูแล้วกัน" ไทม์พูดทิ้งท้ายก่อนจะรีบออกไป เพราะคืนนี้เขานัดกับไออุ่นไว้ว่าให้เธอมาหาที่ร้าน
ค่ำคืนนี้บรรยากาศในผับคืนนี้คึกคักเป็นพิเศษ ไออุ่นเดินเข้ามาในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ดูโฉบเฉี่ยวตัดกับลุคสาวบัญชีช่วงกลางวันอย่างสิ้นเชิง เธอนั่งลงที่บาร์ตำแหน่งประจำ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาสองคู่จ้องมองมาจากโต๊ะสูงใกล้ ๆ
"เชี่ยกิต...นั่นป่ะวะ รุ่นพี่ ที่ไอ้ไทม์มันหวงนักหวงหนา?กูเคยเห็นรูปในโทรศัพท์มัน
นอสกระซิบพลางสะกิดเพื่อน
"กูว่าใช่ สวยขนาดนี้ มิน่าไอ้ไทม์มันถึงไม่ยอมกลับไปนอนคอนโด"
ในขณะนั้นเอง ไทม์ที่เพิ่งเคลียร์งานหลังร้านเสร็จเดินออกมา เขาไม่ได้สังเกตเห็นเพื่อนตัวเอง แต่ตรงดิ่งไปหาไออุ่นทันที ไทม์โน้มตัวลงไปใกล้จนแทบจะชิดแก้มเนียน พร้อมกับคว้าแก้วค็อกเทลในมือเธอขึ้นมาจิบหน้าตาเฉย
"วันนี้สวยจังครับ... กลิ่นน้ำหอมนี้ผมชอบนะ
กระซิบเสียงทุ้มจนไออุ่นหน้าร้อนฉ่า
"ไทม์! คนเยอะแยะ ทำอะไรเนี่ย"
ไออุ่นปรามเบา ๆ แต่ก็ยอมให้เขาโอบเอวไว้
"ไอ้ไทม์! มึงทำอะไรเกรงใจเพื่อนฝูงบ้าง"
เสียงนอสตะโกนฝ่าเสียงเพลงมา พร้อมกับที่เขาวิ่งเข้ามากอดคอไทม์อย่างแรง
"ไหนมึงบอกว่าเป็น คนพิเศษไง นี่มันยิ่งกว่าพิเศษแล้วมั้งเนี่ย!"
ไทม์ชะงักไปนิดก่อนจะถอนหายใจ
"เออ. นี่ไออุ่น พี่เขาเป็นคนที่กูดูแลอยู่"
"คนดูแลหรือ เมีย วะมึง?"
กิตถามนิ่ง ๆ แต่ทำเอาไออุ่นแทบสำลักค็อกเทล เเค่ก เเค่ก ..
"พี่ครับ ผมชื่อกิตนะ ส่วนไอ้หน้าม่อนี่ชื่อนอส พวกผมเป็นเพื่อนที่มหาลัยมันครับ ไม่คิดเลยว่าไอ้เสือไทม์มันจะมีแฟนสวยขนาดนี้"
"คือ... เราไม่ได้เป็นแฟนกันหรอกค่ะ"
ไออุ่นรีบปฏิเสธตามข้อตกลง ที่เคยคุยกันไว้ แต่คำพูดนั้นกลับทำให้บรรยากาศเงียบกริบไปชั่วขณะ
ไทม์หน้าตึงขึ้นทันทีที่ได้ยินไออุ่นปฏิเสธสถานะต่อหน้าเพื่อนเขา มือหนาที่โอบเอวเธออยู่กระชับแน่นขึ้นจนไออุ่นรู้สึกได้ถึงความไม่พอใจ
"อ้าว... ไม่ใช่แฟนเหรอพี่? หรือว่าไอ้ไทม์มันหลอกพวกผม"
นอสทำหน้าซื่อตาใส
"เราแค่... สนิทกันน่ะนอส"
ไออุ่นพยายามยิ้มกลบเกลื่อน แต่แววตาของไทม์ที่จ้องมองเธอนั้นมันเต็มไปด้วยความตัดพ้อและดุดัน
"พวกมึงไปนั่งที่โต๊ะไป เดี๋ยวบอกเด็กยกเหล้าไปให้"
ไทม์สั่งเสียงเย็นจนเพื่อนสองคนยอมถอยออกไปอย่างรู้ดีว่า ระเบิด กำลังจะลง
พอเพื่อนลับตา ไทม์ก็หันมาหาไออุ่นทันที
"ไม่ใช่แฟนงั้นเหรอ? แล้วที่นอนกอดกันทั้งคืน ที่ผมไปรับไปส่ง และที่ ทำกันเมื่อเช้า มันคืออะไรครับพี่อุ่น?
"ไทม์... เราตกลงกันแล้วไง ว่าสถานะมันเป็นยังไง นายอย่าลืมสิ
"ผมไม่เคยลืมหรอกครับ แต่เห็นพี่ปฏิเสธต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ ผมแม่่งโคตรไม่ชอบเลย"
ไทม์คว้ามือเธอให้ลุกขึ้น
"คืนนี้ไม่ต้องดื่มแล้ว กลับห้องไปเคลียร์กับผมให้รู้เรื่องดีกว่า ว่าไอ้คำว่า'แค่สนิทกัน ของพี่เนี่ยมันต้องลึกซึ้งขนาดไหนถึงจะเรียกว่าแฟนได้"
ไทม์พาไออุ่นเดินออกจากร้านกลับคอนโดทันทีบรรยากาศในรถสปอร์ตระหว่างทางกลับคอนโดเงียบสนิท มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ที่ครางกระหึ่ม ไทม์เม้มริมฝีปากแน่น มือหนากำพวงมาลัยจนเห็นเส้นเลือดปูดโปน ส่วนไออุ่นได้แต่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง หัวใจเต้นรัวด้วยความรู้สึกผิดผสมกับความหวั่นใจ
ทันทีที่ก้าวเท้าเข้าห้อง ไทม์ไม่ได้เปิดไฟใหญ่ มีเพียงแสงไฟจากทางเดินที่ส่องเข้ามาเล็กน้อย เขากระชากแขนไออุ่นเบาๆ ให้หันมาเผชิญหน้า ก่อนจะดันเธอจนแผ่นหลังพิงกับประตูห้องที่เพิ่งปิดลง
"ไทม์.. คุยกันดีๆ ก่อนสิ"
ไออุ่นพยายามปราม แต่เสียงของเธอกลับสั่นพร่า
"คุยเหรอครับ? พี่อยากคุยแบบไหนล่ะ แบบ คนสนิท หรือแบบ 'นนอนด้วยกันดี
กระซิบข้างหู น้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์หึงหวง
"พี่ปฏิเสธผมต่อหน้าไอ้นอสกับไอ้กิต พี่รู้ไหมว่าผมรู้สึกเหมือนถูกตบหน้ากลางผับ"
"ฉันแค่ไม่อยากให้เพื่อนเธอมองเราไม่ดีเราเพิ่งเจอกันนะไทม์"
"แต่สิ่งที่ผมทำกับพี่ มันไม่ได้มีแค่เรื่องเจอกันไม่กี่วันนะไออุ่น"
ไทม์ไม่พูดเปล่า เขาฉกวูบลงมาปิดปากเธอด้วยจูบที่รุนแรงและเต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ มันเป็นจูบที่ลงโทษและประกาศศักดาว่าเขาคือคนเดียวที่ถือไพ่เหนือกว่าในตอนนี้
มือหนาเลื่อนลงไปเลิกชายเดรสสีแดงขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรวบขาเรียวของเธอให้ขึ้นมาเกี่ยวเอวเขาไว้ ไออุ่นอุทานออกมาด้วยความตกใจแต่ก็ยอมรับสัมผัสที่รุนแรงนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ไทม์อุ้มเธอในท่ากระเตงทั้งที่ริมฝีปากยังพัลวันกันอยู่ มุ่งหน้าไปยังโต๊ะอาหารหินอ่อนที่ตั้งอยู่กลางห้อง
เขาจัดวางเธอลงบนโต๊ะที่เย็นเฉียบตัดกับอารมณ์ที่ร้อนระอุ ไทม์จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองและเธอออกจนเหลือเพียงความเปลือยเปล่าภายใต้แสงสลัว
"ถ้าพี่บอกว่าเราแค่สนิทกัน งั้นคืนนี้ผมจะสนิทกับพี่ให้ ลึก ที่สุด จนพี่ลืมทางกลับไปหาผู้ชายคนอื่นเลย"
บทเพลงรักคราวนี้ดุดันและเร่าร้อนกว่าทุกครั้ง ไทม์ใส่ทุกอารมณ์ที่มีลงไปในจังหวะที่หนักหน่วง ไออุ่นจิกเล็บลงบนไหล่แกร่งของเขาจนเกิดรอยแดง เสียงครางระงมของเธอผสานไปกับเสียงเนื้อกระทบกันที่ดังสะท้อนห้องเงียบๆ ไทม์ไม่ได้ออมแรงเลยแม้แต่น้อย เขาอยากให้เธอจำทุกสัมผัสของเขาไว้ในทุกลมหายใจ
หลังจากพายุอารมณ์สงบลง ไทม์ไม่ได้เดินหนีไปไหน เขายังคงกอดก่ายไออุ่นไว้บนโซฟาตัวใหญ่ สวมเพียงกางเกงขายาวตัวเดียว ส่วนไออุ่นซุกตัวอยู่ในอ้อมอกเขาที่มีเสื้อเชิ้ตของเขาคลุมกายไว้
"เจ็บไหม?"
ไทม์ถามเสียงนุ่มลง มือหนาลูบไล้รอยแดงที่ข้อมือเธออย่างรู้สึกผิด
"เจ็บสิ นายมันบ้าอำนาจ ไทม์"
ไออุ่นตอบเสียงแผ่ว
"ก็พี่ทำให้ผมบ้าก่อนทำไมล่ะ..
ไทม์ถอนหายใจยาว
"ผมรู้ว่าสถานะ FWB มันคือสิ่งที่พี่ต้องการเพราะพี่ไม่อยากผูกมัดตอนนี้ แต่สำหรับผม ผมไม่ได้อยากเป็นแค่คนที่พี่มาหาเวลาเหงา หรือเวลาอยากลืมใครนะอุ่น"
ไออุ่นนิ่งไป เธอเงยหน้ามองใบหน้าคมเข้มของเด็กหนุ่มที่ตอนนี้ดูอ่อนไหวอย่างที่ไม่เคยเห็น
"นี่ไทม์... นายเริ่มรู้สึกกับฉันมากกว่านั้นแล้วเหรอ?"
"ผมว่าผมชัดเจนตั้งแต่วันแรกที่พาพี่มาที่นี่แล้วนะ"
ไทม์จูบหน้าผากเธอเบาๆ
"ผมไม่อยากเป็นแค่ เด็กในความลับของใคร ถ้าพี่ยังไม่พร้อมจะเรียกผมว่าแฟน ผมก็จะรอแต่ห้ามปฏิเสธว่าผมไม่มีตัวตนแบบวันนี้อีก เข้าใจไหม?"
เช้าวันรุ่งขึ้น... กลุ่มไลน์
"ของตัวทอปวิศวะ"
เด้งรัวไม่หยุด
นอส: ไอ้ไทม์เด็ก มึงยังไม่ตายใช่ไหมวะ? เมื่อคืนหน้ามึงโหดมาก กูเกือบเรียกมูลนิธิให้อัญเชิญพี่สะใภ้ออกมาแล้ว
กิต: มึงทำแต้มแรงไปหน่อยนะเพื่อน พี่เขากลัวจนบอกว่าแค่สนิทกันเลยเห็นไหม
ไทม์: พวกมึงหุบปากไปเลย คืนนี้กูเลี้ยงเหล้าพวกมึงที่ร้าน แต่ห้ามแซวเมียกูเด็ดขาด ไม่งั้นกูแบนออกจากผับตลอดชีพ
ไทม์วางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปมองไออุ่นที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขา
"นินิวโทรมาบอกว่า พี่ภีมไปรอพบพี่ที่หน้าบริษัทนะ
" ไทม์พูดพลางจ้องเขม็งไปที่เธอ
"มันยังไม่จบอีกหรอ จะให้ผมไปส่ง หรือจะให้ผมไป จัดการ เขาให้จบๆ ไปเลยดีครับ?"
สายตาของไทม์กลับมาดุดันอีกครั้ง แต่มันแฝงไปด้วยความหวงแหนอย่างปิดไม่มิด
เขาหวง เเละไม่อยากไอ้ภีมหน้า จืดนั่นมาวอเเวกับคนของเขาอีก .