รักนะครับรุ่นพี่

เข้ากันได้ดีกับเพื่อนเขา

กริ้ก...

หลังจากที่ไทม์ปิดเครื่องหนีความวุ่นวายจากเพื่อนๆ และตั้งใจจะฉลองสถานะใหม่กับไออุ่นต่อ บรรยากาศในห้องนอนที่เพิ่งผ่านพายุสวาทมาหมาดๆ กลับมาคุกรุ่นขึ้นอีกครั้ง...

ไออุ่นที่คิดว่าไทม์จะยอมปล่อยให้เธอนอนพักจริงๆ กลับต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อมือหนาเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามหน้าท้องแบนราบและเลื่อนต่ำลงไปอีกครั้ง

"ไทม์... นายเพิ่งจะทำไป เมื่อกี้เองนะ"

ไออุ่นประท้วงเสียงสั่น แววตาฉ่ำปรือมองสบตาคมกริบของแฟนเด็กที่ดูเหมือนความต้องการจะไม่ลดน้อยลงเลย

"ก็ผมบอกแล้วไงว่ายังฉลองไม่จบ"

ไทม์กระซิบพร่า เขาพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ พร้อมกับรวบข้อมือเธอไว้ด้วยมือเดียว

"เมื่อกี้คือรางวัลที่ยอมเรียกผมว่าแฟนแต่ต่อจากนี้ คือบทลงโทษที่ในใจพี่มาตั้งหลายวัน"

ไทม์เริ่มบรรเลงบทเพลงรักครั้งใหม่ที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกว่าเดิม เขาใช้ความช่ำชองสำรวจทุกตารางนิ้วบนร่างกายของไออุ่น เเก่นกายใหญ่เเละท่วงท่าที่เน้นความแนบชิดทำให้ไออุ่นรู้สึกถึงจังหวะหัวใจของเขาที่เต้นรัวพอๆ กับเธอ เสียงครางกระเส่าพรรณนาถึงความเสียวซ่านดังระงมไปทั่วห้อง ไทม์ตั้งใจมอบสัมผัสที่ทำให้ไออุ่นลืมโลกภายนอกไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเขากับเธอในห้วงแห่งปรารถนา

สายวันรุ่งขึ้น แทนที่จะได้นอนตื่นสายกันสองคน เสียงกริ่งหน้าห้องกลับดังรัวจนไทม์ต้องลุกขึ้นมาสวมกางเกงขายาวอย่างหัวเสีย

พอเปิดประตูออกไป ก็พบกับ นอส และ กิต ที่ยืนถือถุงโจ๊กและปาท่องโก๋ ทำหน้ากวนประสาทอยู่หน้าห้อง

"พวกมึงมีอะไร?

"ไงเพื่อน...ไหวไหมวะ?"

นอสแซวพลางชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง

"พี่สะใภ้ลุกไหวเปล่าเนี่ย พวกกูเอาเสบียงมาส่ง กลัวเพื่อนขาดสารอาหารตายคาเตียง"

"พวกมึงนี่มัน..."

ไทม์ถอนหายใจยาวแต่ก็ยอมให้เพื่อนเข้ามา

"เบาๆ หน่อย พี่อุ่นเพิ่งหลับ"

แต่ไม่ทันขาดคำ ไออุ่นที่สวมชุดคลุมอาบน้ำตัวโคร่งของไทม์ก็เดินงัวเงียออกมาพอดี พอเห็นเพื่อนๆ ของไทม์เธอก็ชะงักและหน้าแดงจัดทันที

"เอ่อ... หวัดดีค่ะน้องนอส น้องกิต"

"โอ้โห พี่อุ่น ใส่เสื้อไอ้ไทม์แล้วดูดีกว่ามันใส่อีกนะครับ"

กิตเอ่ยชมหน้านิ่งแต่ทำเอาไทม์เดินมาโอบไหล่ไออุ่นแสดงความเป็นเจ้าของทันที

"ชมพอแล้วพวกมึง กินโจ๊กเสร็จก็รีบไถ่ตัวออกไปเลย กูจะพาเมียไปเที่ยว"

ในขณะที่ทั้งสี่คนกำลังนั่งกินมื้อเช้ากันอย่างครื้นเครง โทรศัพท์ของไออุ่นที่ตั้งสั่นไว้บนโต๊ะก็โชว์เบอร์ที่คุ้นเคย...

"พี่ภีม"

ไทม์เหลือบมองเห็นก่อนใคร เขาคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดรับสายแทนทันที พร้อมกับเปิดลำโพงให้ทุกคนได้ยิน

ในสาย "อุ่น... พี่ขอโทษ พี่เลิกกับแฟนพี่แล้วนะ พี่รู้แล้วว่าพี่รักอุ่นที่สุด กลับมาหาพี่นะ..."

นอสกับกิตมองหน้ากันเตรียมพร้อมเปิดศึก ส่วนไทม์ยิ้มเหี้ยมก่อนจะตอบกลับไป

"เสียใจด้วยนะครับคุณพี่... พอดี แฟนผมเขาไม่ชอบกินของเก่าที่บูดแล้วว่ะครับ วันหลังถ้าจะโทรมา รบกวนเช็กสถานะด้วยนะว่าตอนนี้พี่อุ่นเขาเป็น เมียผม ไม่ใช่ที่พักใจของใคร"

ไทม์กดตัดสายแล้วบล็อกเบอร์ทันที ก่อนจะหันมาหาไออุ่นที่นั่งอึ้งอยู่

"โกรธไหมที่ผมทำแบบนี้?"

ไออุ่นมองหน้าเด็กหนุ่มจอมพยศที่ดูห่วงเธอจนออกนอกหน้า แล้วเธอก็หลุดหัวเราะออกมา

"ไม่โกรธหรอกดีซะอีก ฉันจะได้ไม่ต้องรำคาญอีก"

โห่.. เเบบนี้คืนนี้ไอ้ไทม์ต้องได้รางวัลจากพี่ไออุ่นอีกเเน่ๆ นอสกับกิตโห่ร้องสะใจ

"เฉียบมากเพื่อน แบบนี้ต้องไปฉลองต่อที่ช็อป ไปมั้ยครับพี่อุ่น?

ไปดูไอ้ไทม์มันโดนรับน้องในฐานะมีเมียก่อนเพื่อน"

"พวกมึงอย่ามามั่ว . กูมีเมียก่อนไม่ได้รึไง ?

" ไม่ได้ "

นอนสกับกิตยังคงตอบพร้อมพร้อมกัน

"ทำไมพวกมึงอิจฉากูรึไง ที่กูมีเเฟนสวยขนาดนี้ "

"เออ.. เเม่งพี่ไออุ่นของมึงเเม่งสวย สวยกวาสาวๆที่มึงเคยควงอีกวะ "

นอสเอามือปิดปาก หลังจากรู้ตัวว่าหลุดพูดอะไรออกมา

เพี้ยะ.. เสียงตบเบาๆลงบนหัวของนอส จากฝีมือกิต

"มึงปากหมา ไอ้นอส ไอ้ไทม์มองมึงตาเขียวเเล้วนั่น "

ไทม์ไม่ได้อะไรกับคำพูดเพื่อน เขารีบหันไปมองไออุ่นที่นั่งทานโจ๊กอยุ่ข้างๆ เขา เขาเเคร์เธอมากกว่า กลัวจะรู้สึกไม่ดี กับคำพูดของไอ้นอส

"ก็เเค่คนเคยควงนะ เเต่ผมไม่ได้ยุ่งอะไรกับเขาเเล้วพี่เชื่อใจผมนะ "

ไออุ่นเองนิ่งเงียบไปเล็กน้อย เเล้วก็ส่งยิ้ม มาให้กับหนุ่มรุนน้องตรงหน้า ก่อนจะตอบว่า

"ไม่เป็นไรหรอก ถ้าเขาไม่มายุ่งกับพี่เเถ้าสาวๆที่เธอเคยควงมาหาเรื่องพี่พี่ก็ไม่ยอมหรอกนะ "

ใช่ .. เพราะถ้า สาวๆที่ไทม์เคยควง ไม่มายุ่งกับเธอ เธอก็โอเค เพราะ ตอนนี้ไทม์ เป็นของเธอ

"หืม. จริงด้วยพี่ ผมเห็นด้วยๆ "

นอสกับกิตตบมือเเปะ เห้นด้วยกับคำพูดของรุ่นพี่สาวๆ

"ไป ไป.. พวกมึงกินอิ่มเเล้วก็กลับไปได้เเล้วไป กูจะพาพี่อุ่นไปเที่ยวเเล้ว"

"พวกกูไปด้วย " เออกูก็อยากไปด้วยนะไทม์เพื่อนรัก

"เสียใจด้วยวะ พวกมึงไม่มีเเฟน อยู่เฝ้าผับไห้กูด้วยคืนนี้กูจ้างคนละหมื่น มีปัญหาอะไรพวกมึงก้ตัดสินใจได้เลย อย่าโทร.มากวนกูละ"