เช้ากวัน วันนี้ไทม์ไม่มีเรียน เเละไม่เข้าบริษัท เเต่พาไออุ่นย้ายมาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ของเขาตามคำสั่งของผู้เป็นพ่อ
รถหรูเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์วรโชติเมธี ไทม์ก้าวลงจากรถแล้วรีบเดินมาประคองไออุ่นอย่างทะนุถนอม ท่ามกลางเหล่าแม่บ้านที่มายืนเรียงแถวต้อนรับสะใภ้ใหญ่ของบ้านอย่างพร้อมเพรียง
ภายในห้องรับแขกที่ถูกตกแต่งใหม่ด้วยแจกันดอกไม้สดเพื่อต้อนรับการมาถึง คุณเกริกนั่งรออยู่บนโซฟาตัวใหญ่ เมื่อเห็นไออุ่นเดินเข้ามาพร้อมท้องที่เริ่มนูนเด่นชัด ท่านก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปหาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปจากวันแรกโดยสิ้นเชิง
"หนูอุ่น... พ่อขอโทษสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมานะ"
คุณเกริกเอ่ยเสียงเรียบแต่หนักแน่น
"ที่พ่อทำไปทั้งหมด เพราะพ่อห่วงอนาคตของเจ้าไทม์ และกลัวว่าแกจะเดินซ้ำรอยความผิดพลาดของพ่อในอดีต พ่อดูถูกหนูไว้เยอะ พ่อขอโทษจริงๆ"
ไออุ่นยิ้มละมุนพลางยกมือไหว้ตอบอย่างนอบน้อม
"อุ่นไม่เคยโกร
