my handsome step-brother

10.Laura's Death.

"anong oras na pero di pa gising ang dugyot na yun? pasalamat siya at maganda mood ko, at buti walang pasok ngayon. " nag order nalang ako ng food namin while waiting for our foods ay naligo na din muna ako.. pababa na ako ng hagdan ng makasalubong ko siya sa na paakyat.

"I ordered foods, why don't you wait it first before drinking coffee? " sabi ko sa kanya may dala siyang kape. tinitigan ko siya pero nakayuko lang siya at magang maga ang kanyang mga mata.. did she cried? ano naman ang paki ko.. bakit nga kaya siya umiyak? nag break ba sila ng mga boyfriends niya or what? f*ck.. I don't f*cking mind..

"I'm fine with just the coffee. " anya na di makatingin sa akin. ang tamlay niya na halatang di naka tulog. "baka naingayan siya samin kagabi." nakangising kausap ko sa sarili. "good for her. "

"bahala ka. " tinaasan ko siya ng kilay at bumaba na, pasalamat siya at good mood ako, siya na nga tong pinapansin.

**

2 months have passed pero di pa din dumadating sina daddy.. bakit kaya? bakit mas pinipili niyang kasama ang babaeng yun kesa sakin na anak niya?

"you're f*cking slow kaya mag taxi ka nalang papasok. " ang tagal niyang mag bihis, anong tingin niya sakin? driver niya na pinag hihintay niya?

"kuya I'm not feeling well baka pweding sayo na ako sumabay. " she looks pale.

"no way, sasabihan ko nalang security na mag papasok ng taxi dito. " sabi ko na pinaharurot na ang sports car ko. I'm so f*cking pissed off, I still can't remember the face of the girl I had s*x, but she's always on my mind, tuwing naiisip ko ang gabing pinag saluhan namin ay nag iinit ang aking katawan. parang nawalan na din ako ng ganang maki pag s*x sa iba. what the hell is happening to me? "f*ck" napamura nalang ako at nagmadali ng mag maneho dahil tigas na tigas na naman alaga ko iniisip palang ang babaeng yun. ang sakit niya sa puson.. mahanap lang kitang babae ka at lagot ka sakin, mamamaga pagka babae mo sakin, hindi kita pag papahingahin. napangiti nalang ako sa isiping yun. sana nga mahanap ko siya.

***

nakapila kami ngayon sa canteen para kumuha ng foods namin. I'm talking to Pau pero di siya nakikinig saan na naman ba nakatingin ang manyakis na to at deadma lang niya ako? tinignan ko ang tinitignan niya at umiigting ang panga ko.. talagang tinamaan talaga siya sa dugyot na yun, sa bagay aminado naman akong maganda siya, sa edad niyang kinse ay malaking bulas siya..napaka ganda ng katawan niya,matangkad at mestisahin. what the hell? pinuri ko ba siya? napailing nalang ako..malakas namang nag tatawanan sina dugyot with her friends may mga kasama pa itong mga lalaki. tsss malandi talaga.

"she looks pale dude, may sakit ba siya?" tanong sakin ni Pau na kay dugyot pa din nakatingin.

"I don't f*cking care. " namumutla nga siya parang anytime soon ay mag co-collapse siya.

"anong klaseng kapatid ka Damian? sayo yan binilin ng parents niyo f*ck dude sumusobra ka na. " inis na sabi niya sakin. f*ck mas naiinis ako sayong manyakis ka.

"if you want kaw nalang mag alaga sa kan------ di ko natapos ang sasabihin ko ng biglang tumakbo si Pau sa kinaroroonan nila dugyot. at tama nga ako nag collapse ito pero di naabutan ni Pau iba ang nakasalo sa kanya. it's William my cousin.

nag a-alala din naman ako responsibility ko parin naman siya, lagot ako kay dad pag nalaman niyang pinapahirapan ko ang mahal niya.

tsss paano kakain nito kung pa importante ang babaeng yan..

pumunta ako sa gawi nila.

"ako na bahala sa kanya. " sabi ko sa pinsan ko na aakmang bubuhatin ang walang malay na si dugyot.

"f*ck Damian what did you do to her?" galit na sabi ni William.

"I can do whatever I want to her so back off ako na bahala. " kalmado lang naman ako pero wag niya akong gagalitin. lumuhod ako para sana buhatin siya pero minulat niya na ang mga mata niya.. nagka titigan kami.. napaka lungkot ng mga mata niya na magang maga pa din.

"O-okay na ko.. pwedi bang alalayan mo ko sa clinic kuya Will? " what the hell ako na nga tong nag alala sa kanya sa iba siya magpapa alalay? the nerve. ang kapal ng mukha niya! pero maganda na din yun dahil hinding hindi kita hahawakan.

agad agad naman siyang inalalayang makatayo ni William na ang sama pa rin ng tingin sakin.

tumayo na din ako at umalis na sa lugar na yun nawalan tuloy ako ng ganang kumain kahit gutom na gutom na ko.

anong oras na at wala pa siya sa bahay? pano kung may masamang mangyari sa kanya e di yari ako kay dad. kakatawag lang sakin ni dad hindi daw niya ma contact ang babaeng yun pa importante talaga..

***

agad agad kong pinaharurot ang sports car ko ng tumawag si dad nasa morgue daw sila.. wala namang traffic dahil it's f*cking midnight.. wala pa akong ka tulog tulog.

nasa labas ako ng morgue at nasa luob sila na nag iiyakan.

"ma.. bakit mo naman ako iniwan? ang daya daya mo naman ma. " narinig kong sabi ni dugyot na malakas na umiiyak..

"ma, sabi mo pa kahapon sakin na magaling ka na.. pero bakit naka higa ka ngayon Jan? ma.. kausapin mo naman ako oh wag po kayong mag biro ng ganyan ma please. " humahagulgol pa niyang sabi na halos mamaos na.. di ko namalayan na tumutulo din pala ang luha ko..

"mama tara na po, bumangon na po kayo Jan.. hindi ko po kayang mawala kayo sakin ma.. paano na po ako ngayon? "

"Princess." tawag ni daddy, napa pasok naman agad ako ng makitang nahimatay si Angela..

"kaw na muna ang bahala sa kanya hijo. " sabi ni daddy kay William.. agad namang binuhat ni William si Dugyot na napatalim ang tingin sakin..napatingin si Daddy sakin.. awang awa din ako kay daddy.. napansin kong pumayat siya.. medyo humaba ang buhok niya pati na ang bigote niya..

"dad.. are you okay? " nag a-alalang sabi ko.

"I'm okay.. hindi ko akalain na iiwan tayo agad ni Laura, malala na pala ang sakit niya at may taning na pala ang buhay niya pero wala man lang siyang pinag sabihan kahit ang anak niya, pumunta kami ng America para ipa gamot siya pero huli na ang lahat nag spread na ang tumor sa utak niya.. pinili niyang mag pa opera para lang sa anak niya kahit alam niyang 50/50 kung mabubuhay siya. "tumutulo ang mga luha ni dad na nakatingin kay Laura na wala ng buhay.

" she's a brave woman. " nasambit ko lang.. tumutulo din ang aking luha at naalala ang mga nagawa ko kay Laura.. aaminin ko napaka buti niyang tao pero di pa din mawala galit ko sa kanilang mag ina..

"she is, indeed. ngayong wala na si Laura alagaan mo sana ang kapatid mo son. " tinapik niya ang balikat ko at lumabas na.

so ganon pala ang nangyari? kaya pala 2 months silang nawala para ipa gamot si Laura? pero akong anak niya pinabayaan niya lang? mas tumindi ang galit ko sa babaeng yun, kahit kailan di ko siya matatanggap na kapatid, sabihin niyo ng masama ako..

"I'm sorry Laura.. si daddy lang ang tanggap ang anak mo, pero ako kahit kailan di ko siya matatanggap over my dead body. " maganda pa din ang babae kahit putlang putla na ito. "ngayong wala ka na baka pakasalan na ni dad ang anak anakan niya. " kausap ko sa bangkay. "manahimik sana ang kaluluwa mo Laura.. good bye. " itinakip ko na ang puting tila saka umalis sa lugar na yun..