Yatağa uzanır uzanmaz kolum sızladı. Gün boyu yaşadıklarımın ardından bu ağrı artık kendini iyice hissettirmeye başlamıştı. Gözlerimi kapatıp kafamı yastığa gömdüm, bir nebze rahatlamayı umarak. Derken kapı tıklatıldı. Başımı çevirdim, ama doğrulmaya çalışırken kolum zonkladı, bir “ah” sesi çıktı dudaklarımdan.
Kapı yavaşça aralandı, içeriye Akgün girdi. Üzerindeki gömleği çıkarmış, yerine sade ama üstüne tam oturan lacivert bir kazak giymişti. Sessizce odaya süzüldü, balkona yürüyüp kapısını kapatıp kilitledi. Ardından bana döndü.
“Uyuyacak mısın hemen?” diye sordu.
“Evet, uyumayı düşünüyorum,” dedim hafif yorgun bir sesle.
“Anladım,” diye karşılık verdi, sonra aniden yatağın kenarına oturdu. Üzerine oturmasıyla yatağın yayları hafifçe ses çıkardı.
Kaşlarımı çatıp ona baktım. “Ne old
