6 ay sonra- Akgün’ün anlatımından:
Havanın ağır sigara dumanı ve viski kokusuyla karıştığı kumarhane, bu gece her zamankinden daha kalabalıktı. Oyun masalarının etrafında toplanmış adamlar, ellerindeki kartlara ve önlerindeki fişlere dikkat kesilmişti. Kimi zafer kazanmışçasına gülüyor, kimi sinirle dişlerini sıkıyordu. Ama ben… ben bu gece başka bir şey düşünüyordum.
Önümdeki kartlara göz gezdirdim, fakat aklım oyunda değildi. Uzun zamandır böyle hissediyordum zaten. Boşluk. Hiçbir şey, hiçbir zafer, hiçbir para, hiçbir kadın içimdeki soğukluğu ısıtmıyordu.
Karşımda oturan Erdinç, kaşlarını çatıp hafifçe gülümsedi. “Akgün, kafan nerede lan? Yoksa kaybedeceğini mi anladın?”
Mehmet kahkaha attı, yanımdaki bardağını kaldırıp bir yudum aldı. “Akgün kaybetmez. Ama sanırım bu gece kafası ba
