Akgün Akın’ın adı anons edildiğinde salonun alkışlarla yükselmesini izledim. Ellerim dizlerimde, nefesim ise hala düzensizdi. İnsanlar heyecanla sahneye doğru bakarken, ben bedenimi zorluyor gibi başımı kaldırıp gözlerimi ona çevirdim.
Ve işte oradaydı.
“Çok yakışıklı…” diye bağırdı resmen Balım.
Eda kahkaha attı. “Hem de çok…”
Sahneye adım attığında yürüyüşündeki kendinden emin hava dikkatimi çekti. Bütün salonun odak noktası olmasına rağmen sanki bundan en ufak bir etkilenme belirtisi göstermiyordu. Üzerinde simsiyah, kusursuz dikilmiş bir takım vardı. Ceketin içinden görünen beyaz gömleğin üst düğmeleri hafifçe açıktı, bileğindeki pahalı saat ışıkların altında parlıyordu.
Uzun boyu, geniş omuzları ve sert yüz hatlarıyla etkileyici bir adamdı, bunu inkar edemezdim. Ancak bu etkileyi
