Komiserim Arda’mın kollarında olmak çok başka bir duyguymuş. İlk kez abimden, babamdan başka bir erkeğe sarıldım ve onun kollarını, utandığım heyacandan ölmek üzere olduğum için titreyen bedenimde hissediyorum. Çok utanıyordum aslında ama aynı zamanda bana sarılmasınıda deli gibi istiyordum. Beni hissetmesini, ölmediğime tamamen inansın, artık bunu anlasın istedim. Şimdi bana hem çok sıkı hemde sanki her an kırılacak bir bibloymuşum gibi yumuşacık sarılıyor ve bunu nasıl başarıyor hiç anlayamıyorum. Saçlarımı kokladıktan sonra öyle içten bir oh çekti ki, nefesimi tuttum. Bana kızgın olup olmadığını bilmiyorum ama herhalde kızmış olsaydı gözlerinde bunu görürdüm. Bir anda çok büyük bir oyunun en önemli oyuncularından olmuştum. Tıpkı onlar gibi ve Togay amca bana yaklaşıp o kağıdı verdiğ

