Heart Beats Again

Rain of Melancholy

[Lea's POV]

"Alicia, pakikuha ng mga tuwalya. Bilis!" Dinig kong sigaw ni Lola Criselda, ang mayordoma, pagkapasok namin ni Eion sa kanyang bahay.

"Naku, Sir, ba't hindi ka nagdala ng payong?" Nag-aalalang tanong niya.

"Nagmamadali, e." Nakangising sagot lang ni Eion.

"Ikaw, hija? Ayos ka lang ba?"

"Yes po. Umm, can you phone my parents, Lola? Tell them that i'll be spending the night here. Malakas na kasi ang ulan, delikado pa kung ipapasundo nila ako."

"Walang problema." Ngumiti siya sa akin nang matamis bago umalis para tumawag gamit ang telepono.

"You should take a shower." Ani Eion habang tinutuyo ang buhok nung matanggap na namin ang tuwalya mula sa isang kasambahay nila na nagngangalang Alicia.

"I-i don't have any clothes."

"My Mom has some, and I saw newly bought undergarments in her room. You can have them."

"Hindi ba magagalit si Tita Eliza?"

"Parang hindi mo naman kilala si Mom," he chuckled. Tita Eliza, Eion's Mother, is fond of me. Her posture and word holds power, she's fierce and strict but she's sweet most of the time, especially to me. Eion's Mom, Pierce's and mine are somewhat best-friends. They are all part in the business industry. My Mom is a bank manager but before, she was a ruthless accountant. Palagi siyang pinag-aawayan ng mga kompanya kaya eventually ay nagsawa na rin siya at nag-decide na sa bangko na lang magtrabaho.

Naligo ako sa isa sa mga guestroom sa second floor ng mansion nina Eion. Kahit guestroom lang ay hindi ko maipagkakailala na engrande ang bawat detalye.

Nakatakip ng towel ang katawan na lumabas ako ng kwarto. Napangiti ako nung makita ang mga damit na nakatupi na sa kama. I have a guess that it was Eion who brought it. Bawal kasi ang mga kasambahay na pumasok sa kwarto ng parents ni Eion. For the cleaning ay si Tita Eliza mismo ang naglilinis kahit sobrang busy siya. Eion's parents have trust issues I presume. Well, kahit si Eion ay ganoon din.

Naalala ko noong una kaming magkakilala during first year enrollment. Nagpresenta akong ipasa 'yung mga application forms nila pero hindi siya pumayag, sinamahan talaga niya akong ipasa sa office dahil baka kako mawala ko.

"Oh, Eion." Nagulat ako nung maabutan siyang nakasandal sa pader at nakahalukipkip sa labas lang mg guestroom.

"K-kanina ka pa?"

"Hindi naman. Baba na tayo? Nahanda na nina Lola Criselda ang hapunan." Tumango ako at napatingin ako sa kanya nung inalalayan niya ako sa likod habang pababa kami ng hadgan. Ngumisi siya sa akin habang tinataas-baba ang kilay.

"Are you allowed to get new undergarments from your Mom's wardrobe?"

"Of course, nasanay na siya sa 'kin." Napangisi ako at napairap nung makuha ko kung ano ang ibig niyang sabihin.

Kasalo namin ang mga kasambahay nina Eion sa hapunan. The entire dining was loud and lively. Eion is an only child and both of his parents are always out of town, especially his Father. June Baldwin is the most frightening man I ever met. Hindi ako masyadong close kay Tito dahil nga napaka-intimidating ito at palaging mainitin ang ulo. It also explains why Eion grew distant from his Father. I always heard the quarrels he always have with his Father kapag umuuwi ito.

His Father is an achiever and he has high expectations for his son. Higher than I could even imagine which makes it impossible for anyone to reach. Kaya imbis na lampasan ang expectations ng kanyang ama ay rumerebelde ito.

"Kami na rito, hija. Sige na." Inagaw sa akin ni Lola Criselda ang pinggan nung sinubukan kong tumulong sa pagliligpit.

"Sige na po, nakakahiya na."

"Put the dishes down, Lea. Let's talk."

Napanguso ako at sinunod ang sinabi niya. Nginitian lang ako ni Lola Criselda bago dumiretso na sa lababo.

"Talk about what?" Tanong ko pagkalabas namin.

"Don't act as if nothing happened." Umupo siya sa sofa nila sa porch at pumandekwatro.

I cleared my throat before sitting next to him. Tiningnan ko siya at iniwas lang niya ang kanyang tingin bago pumalumbaba.

"I realized how pathetic I am. Ilang beses ko nang sinabi sa inyo at sa sarili ko na wala akong pakealam kung hindi niya ako gusto, ang importante lang ay maiparamdam ko sa kanya kung gaano siya kahalaga sa buhay ko." Napayuko at mahigpit na hinawakan ang dulo ng aking damit.

"Pero masakit, sobrang sakit nung makita ko kung gaano niya kaayaw sa akin. As if he hates me for loving him too much." Hindi na nakayanan ng boses ko at napahikbi ako. My heart felt being flipped and stomped couple times as I remember the disgust on his face after we kissed.

"Lea..." napaangat ang tingin ko kay Eion nung hinawakan niya ang kamay ko at bahagyang pinisil. "You know that i'm always here for you, right? No matter what."

Suminghot ako at pinunasan ang basa kong mga pisngi. "Thank you. You've done a lot for me and I don't know how to repay you–"

"Stop it, Lea. I'm not asking anything for return. Never. I'm doing this because I love you." Napaestatwa ako sa huling sinabi niya. Napatitig ko sa kanya at nakita kung napakurap siya na parang nagulat siya mismo sa kanyang sinabi.

"I-i love you... as a friend," he cleared his throat before looking away.

"And I thank you for that."

"So, ano na ang plano mo?" Tanong niya at binasa ang kanyang pang-ibabang labi.

"Pupunta ako roon bukas, tuturuan ko si Eli at magpapa-tutor pa rin sa kanya. I'll just pretend that nothing happened... pretend as if I don't love him anymore." I swallowed hard as if those words are hard to say out loud.

"You're going back there? No, no, Lea, you can't."

"I promised Eli."

"You're supposed to move on now, Lea. You can't do that if you stick close to him."

"I can move on even if he's around–"

"You'll torture yourself!" Nagulat ako sa kanyang sigaw. I was shock when I looked at him and he was also shock by his own actions. He sighed and pulled his hair out of frustration.

"Please, Lea, don't do this. Don't do this to yourself... i'm begging you."