รปภ.จัดหนักคุณหมอ
ไอ้ผันเป็นรปภ.มายี่สิบปี มันเป็นชายวัยกลางคนพุงพลุ้ย สายตาสอดส่องดูแลความปลอดภัยให้ลูกบ้านในหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้อย่างขยันขันแข็ง
"เอ้อ มึงจะไปไหนก็ไปเลย กูเอาลุงรปภ.เป็นผัวก็ได้" อ้าว เฮ้ย! อีหมอพิ้งคนสวยมันมาพูดอะไรอย่างนี้ ไอ้แก่คิดจริงนะเว้ย
"ตามสบาย กูรู้ว่ามึงง่าย" ไอ้แฟนหนุ่มไม่คิดจะง้อแถมยังยุส่ง ไอ้ผันสังเกตเห็นอีพิ้งหน้าเสีย ส่วนแฟนมันนั้นขับรถออกไปอย่างไว
"จะเอาลุงทำผัวจริงเหรอ"
ไอ้ผันแพ้เสียงในหัว มันกอดอีพิ้งทางด้านหลัง มือบีบนมไปหนึ่งที
"ลุง ฮือๆๆๆๆๆๆ" หมอพิ้งที่ท่าทางเหมือนไม่ใช่หมอ (เอ่อ ดูจากบุคลิกภายนอกของมันอะนะ) มันหันมากอดซบลุงยาม ก่อนจะถูกลากเข้าไปในป้อมยามอย่างเต็มใจ
ไอ้ผันปิดประตูป้อมยามดังปึ้ก ทิ้งเสียงสะท้อนในห้องแคบๆ
อีพิ้งหายใจฟืดฟาด หน้าแดงจัดเพราะเพิ่งร้องไห้มา "ลุงผัน เมื่อกี้ฉันพูดเล่น"
"แต่ลุงคิดจริงว่ะ" ไอ้ผันว่า
"งั้นมาลองดู ล
