Etraf hızla dönmeye başladı. Adeta bir kabusun içinde hapsolmuşum gibi hissediyordum. Sanki her an daha da hızlanıyordu. Yere çöktüm. Bayılmak gibi değildi ama bacaklarım beni taşımak istemiyordu sanki. Kalbim. Kalbim adeta durmak istiyor gibiydi. Oysa kalp sadece bir organ değil miydi? Niye bıçaklar saplanıyor gibi hissediyordum şu an? Korumalardan biri geldi.
' Vera Hanım iyi misiniz? Doktor çağıralım mı? O adam size bir şey mi yaptı? Yakalayın adamı!'
Elimi zorlukla kaldırdım.
' Hayır hayır. Gitsin. Sadece başım döndü. '
' Kalkmanıza yardım etmesi için evden birini çağıralım mı?'
Bedenim titredi birden. O an anladım nasıl bir oyun ve hapis içinde olduğumu. Koruma bana dokunamıyordu. Yardıma ihtiyacım olduğunu görüyor ama kolumu bile tutamıyordu kalkmak için. Çünkü ben Atlas Karabe
