RUH'U REVAN

1- LEYLA ÇELİK

BÖLÜM ŞARKISI : KORAY AVCI - LEYLA

Nasıl bir yüreğe sahip olduğunu anlamak için insanların kalplerine bakılması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü insan denilen varlığın yaptığıyla söylediği ya da kalbinde ki asla ama asla uyuşmuyor. Bunu defalarca deneyimlemiş bir insan olarak o yüzden insanların kalplerinin açık kalp ameliyatıyla açılıp bakılmasını talep ediyorum. Keşke ameliyatı yaptığımızda bunu anlayabilsek.. Hatta o ameliyatları bizzat kendimiz yapabilsek böylelikle aklımızda da kalbimizde de şüphe kalmasa. Kalplerinin her hareketinden ne hissediyor, ne düşünüyor ya da kalp kaslarından her şeyi anlayabilsek.. Bu mümkün değil tabi ki .. Sadece şaka yapıyordum ..

Tam güven kelimesinin hakkını verdi demeye kalmadan kelimeleri ağzıma tıkıştırdılar . Belki de o yüzden bu asra güvenmiyorum tam anlamıyla.. Her şeyin ince ince işlendiği şu dünya da insanlar kalplerini kötülükleriyle ihanetleriyle kirletiyor ne yazık ki. işte bundan bahsediyorum sayın okurlar .. Dünya karanlık bir yer değil aslında . Bu berrak yeri bizzat karanlığa çeviren biziz . Yaratılışımız gereği her türlü güzelliği içinde barındıran ama bunu kullanmayan bizzat bizleriz .. Bahsedeceğim çok konu var. Bizzat kendim deneyimlediğim çok konu var ama önce size kendimi tanıtayım.

Ben ve iki arkadaşım İstanbul'un güzel bir yerinde tam anlamıyla lüksten uzak sıcak samimi bir kafe işletiyoruz. Berrak Burcu ve ben. Berrak ve Burcu benim biri sağ, biri sol yanım. Tek ailem. Şu hayatta sahip olduğum tek gerçek şeyler. Zaten aile kelimesinin ne anlama geldiğini de bizzat kendileri öğrettiler. Bu yüzden her konu da olduğu gibi bu konu da da onlara minnetarım.

Ben ise Leyla..

1995 Bodrum doğumlu İstanbul Üniversitesi mimarlıkta okuyan hatta mezun olmaya ramak kalmış bir genç kızım. Hiç bakmayın aslında çok da söyleyebileceğim bir şey yok. Annem babam ben küçükken yetimhaneye vererek zaten hayatlarının en büyük yanlışlarını yapmışlar bence. Aslında deli dolu her zorluğun üstesinden gelmek için sırtına yılların birikimini almış sıradan bir insanım.

İnsandım.

Ta ki birilerinin radarına girdiğimi anlayıncaya dek .

Basit sıradan bir hayatın içine doğmuşum aslında . Lakin bu sıradanlık beni annemden babamdan ayırmış daha ben minicikken . Ne oldu nasıl oldu da beni hiç bilmedikleri bir yere verdiler inanın bilmiyorum . Çünkü ben böyle bir yaşamı asla hak etmedim. Zaten de kimse de hak etmez. Ama bazı anne babalar bunu kendinde reva görür. Nasıl bir zihniyete sahip olduklarını ne yazık ki daha yedi yaşında öğrenmek zorunda kaldım. Çok zordu benim için ama bunun üstesinden gelmeyi de yine kendim öğrendim. Bu bana bu hayatta verilen en büyük ikinci dersti. Bundan sonra hayatımın tümünün dersten ibaret olacağı ise en büyükleriydi.

Ben Leyla.. Asıl adı Revan olan ama ilerde değiştirdiğim bir isimden ibaretim.

Ben Leyla.. Küçücükken terk edilen ama büyüdüğünde çok daha iyi biri olmak için her şeyi yapan bir isimden ibaretim.

Ben Leyla .. Asla aile şefkati bilmeyen ama onun bir kısmını edindiği arkadaşlıklar da hisseden bir isimden ibaretim.

Biri daha var ..

Benim sadece bir isimden ibaret olmayışımı bana derinden hissettiren biri ..

İyi ki var ..

BÖLÜM SONU..