Chapter 21
Hailey Sophia Medrano
AKMANG hahawakan na niya ang handle ng pinto para bumaba nang may kung anong pumasok sa utak ko.
“Brayden.”
Huminto ang kamay niya sa ere pero hindi pa siya lumingon.
“Alam mo ang sitwasyon ko,” sabi ko, mas mabilis na ang paghinga ko ngayon. Hindi ko rin alam bakit ko pa ito sinasabi. “Wala akong sariling pamilya. Ampon ako. Hindi ko kilala ang ama ko.”
Pagkasabi ko no’n, saka ko lang na-realize na parang nakahubad ako sa harap niya. Bakit ko kailangan pang ilatag ang nakaraan ko?
Dahan-dahan siyang humarap sa akin. Malamig ang mga mata niya. Walang lambot. Walang pang-unawa.
Napailing siya. “I know your story, Hailey. Bata pa lang tayo, alam ko na ‘yan.” Sumandal siya pabalik sa upoan, pero hindi na relaxed. Tensed ang panga niya.
“At huwag mong
