Napasinghap ako nang mahina. Mahigpit ang yakap niya. Mainit ang katawan niya na dumidikit sa likod ko, at kahit hindi ko siya tinitingnan ay ramdam ko ang hininga niya sa may leeg ko. I froze. Gusto kong alisin ang mga kamay niya. Gusto kong ipaalala sa sarili ko na galit ako sa kanya dahil sa nangyari kagabi.
Pero sa halip na itulak siya palayo, unti-unti kong naramdaman na parang nawawala ang lakas ng katawan ko sa yakap niya.
Hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang epekto niya sa akin. Sa totoo lang, gusto kong higpitan pa niya ang yakap sa akin.
“I’m sorry,” mahina niyang sabi sa may tainga ko.
Hindi ako agad nakasagot. Nakapikit lang ako habang patuloy siyang nakayakap sa akin.
“I know you were waiting for me kagabi,” dagdag niya. “And I know I should’ve come home earlier.”
