2
1870 Words
FLASH BACK: THREE YEARS AGO
"Who are you?" umiiyak na saad ko sa lalaking nakaupo swivel chair.
I can't see his face dahil madilim ang buong kwarto. Tanging maliit na lamp shade lang sa gilid ang nagbibigay tanglaw sa dilim ng silid.
"Why did you bring me here?" tanong kong muli. Hawak ng dalawang lalaki ang dalawa kong braso kaya hindi ko magawang tumakbo kahit pa gustong gusto kong tumakas.
"Leave us now" saad nya sa mga tauhan nya. Sukat doon ay marahas akong binitiwan ng dalawang lalaki.
Dahil bahagyang nanghihina at marahil ay sa takot, ay napaupo ako sa sahig. Siya namang pagtayo nya mula sa pagkakaupo.
"Maxine Sy" aniya habang dahan-dahang naglalakad patungo sa dereksyon ko. Lumuhod din siya upang pumantay sa mukha ko. "You're not bad as a payment"
"Payment? Wala akong alam sa utang ng mga magulang ko kaya wag--hmmmp-- hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng marahas nyang hawakan ang baba ko. Hinila nya rin ako patayo.
"Don't talk too much" he said with anger. "You're right. You don't know how much your parents owe me. Taking your life wouldn't be enough"
Bahagya akong kinabahan sa sinabi nya. Sa totoo lang, wala talaga akong alam sa sinasabi nyang pagkakautang ng pamilya ko.
A milion dollar debt? He must be kidding me.
Maganda ang takbo ng negosyo ng mga magulang ko kaya paanong magkakaroon sila ng utang?
"They deserved to die anyway"
Napantig ang tenga ko sa narinig. Sobra kong nasaktan sa bigla nilang pagkawala then he has the guts to say that they deserved to die?
"D*mn you" sigaw ko sa kanya. Lumapat ang kamao ko sa pisngi nya. He doesn't have the right to say that--
"Aww" napaigik ako ng tumama ang sikmura ko sa edge ng lamesa. Hindi ko inasahan iyon. He pushed me too hard kaya di ko magawang maibalanse ang katawan ko. Dammit! Para kong kakapusin ng hininga.
"Your parents deserved it. As well as you! You need to suffer, you need to die too"
Ramdam ko ang poot sa bawat katagang lumabas sa bibig nya.
Why? Ano bang pagkakautang ang tinutukoy nya? Why do I need to be the payment?
Why me?
"Let m-me go!" pagmamakaawa ko ng hawakan nya ng mahigpit ang buhok ko at hilahin ako patayo. Sobrang sakit ng anit ko. Feeling ko hihiwalay na iyon sa ulo ko.
"Behave yourself if you want to stay alive" anito at muli akong itinulak sa pinto. Dalawang tauhan nya ang pumasok at marahas akong kinaladkad palabas ng silid.
"Get her away from my sight" utos nya bago ako tuluyang kaladkarin palabas ng silid.
D*mn!
--
Next day: (Still a flashback)
"Saan nyo ko dadalhin!" takang tanong ko ng kaladkarin nila ko.
They forced me to wear these tiny clothes na halos makita na ang buo kong kaluluwa.
Base sa kasuotan ko na halos wala itago ay ayokong isipin ang hinala ko.
"Tumahimik ka at sumunod nalang!" singhal sakin ng isang tauhan. Itinulak nya pa ko ng marahas papasok sa kotse.
Madilim ang lugar kaya hindi ko mawari kung nasaan kami. Hindi ko naman magawang magtanong dahil baka nakatikim pa ko ng suntok.
Matapos ang mahabang sandali ay tumigil kami sa tapat ng isang magarang club.
"Pasok!" singhal ng isang lalaki sakin sabay tulak papasok sa isang silid.
Halos lumuwa ang mata ko sa nadatnan sa loob niyon. May isang babae na wala ng saplot ang sumasayaw sa ibabaw ng maliit na entablado habang pinapanuod ito ng ilang kalalakihan.
Sa isang sulok naman ay naroon ang dalawang tao na walang pakealam na nagtatalik. Mali, sa bawat sulok ay may mga nagtatalik.
D*mn that man! D*mn Primo! Ano to? Anong klaseng negosyo ang meron sya? Did he dare kidnapped women and forced them to do this kind of job and to wear these kind of seductive clothes?
O ako lang yung sapilitan nyang dinala dito?
Tapos ano? Anong ipapagawa nila sakin? Sasayaw ba ko, m-maghuhubad b-ba ko? -- hindi.. h-hindi pwede!. D*mn that man!
The other girls seemed like they are used to these kind of job. May isang babae na basta nalang pumatong sa isang lalaki. May isang babae pa nga ng gumiling sa harap ng isang lalaki sabay sa umeereng mahinang musika.
Napasulyap ako sa isang babae na katulad ko'y masasabi kong bago lang dito. Tears burned her eyes and I can see her lower lip trembing. Katulad ko ay takot din sya at walang alam sa nangyayari.
D*mn Primo--- "Nice butt" napaiktad ako ng tapikin ng isang matandang lalaki ang aking pang-upo. Natulos ako saking kinatatayuan. Lalo akong namanhid ng naramdaman ang pagpisil doon ng matanda.
F*ck;
Tumingin ako sa paligid pero lahat sila, busy sila sa kung anong ginagawa nila. A typical casino/club scene.
At kung may nakakita man, no one will dare to stop this filty man. Napalunok ako ng dahan-dahan itinataas baba ng matanda ang kanyang kamay saking pang-upo.
Itataas nya pa sana ang kanyang kamay "Don't touch me!" sigaw ko sabay pikit matang tulak sa matanda.
Hanggang naramdaman ko nalang ang pagdapo ng kanyang kamay saking pisngi. Bahagya akong nahilo dahil doon.
"You f*ckin woman! You're just a w***e! How dare you to slap me sknebiwndbejkwk --- patuloy sa kakangawa ang matanda habang dinuduro ako.
Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Natatakot ako. I'v never been to a situation like this.
Ngayon ko lang naranasan to. Hindi ko alam ang ganito. Natatakot ako!
"You f*ckin woman! I will kill you!"
Dalawang 'men in black' ang pumipigil sa pagwawala ng matanda. At kung hindi nila ito pipigilan malamang makakatanggap na naman ako ng sampal.
"What's the commotion about?"
Lahat ay napalingon sa bagong dating.
It's Primo.
The demon is here. He's wearing a black suit suiting his black aura. D*mn him! Siya ang dahilan kung bakit ako nandito.
Tumahimik ang buong lugar. May ibinulong sa kanya ang isang tauhan.
"Primo Montiero" naging uneasy ang matanda. Inayos nito ang necktie nito. "I was just looking at this 'display' but she has a bad manner" tumawa pa ito ng pilit.
I'm not a f*ckin display!
Balak ko sanang magsalita upang sabihin na hindi iyon totoo ng pumagitna na ang staff ng casino.
"He ejjdbfjwjsnndjjsjs" imporma ng lalaking staff na umaawat sa matanda kanina.
"No no no" tila nawalan ng kulay ang mukha ng matanda. "I w-was j-just looking a-around"
Nabuhayan ako ng loob. I looked at Primo. Tila may mataas nga syang katungkulan kung pag babasehan ang reaksyon ng matanda. Or maybe, he owns this place.
"I was not doing anything Primo. I was just looking--
"You want her? Then get her"
Nanlaki ang mata ko kanyang tinuran. Tila tumigil rin ang mundo ko dahil doon. Nalaglag din ang balikat ko dahil sa narinig.
What the f*ck did he say? Gusto ko syang sugurin! Gusto ko syang saktan.
"Get her?" naguguluhang saad ng matanda at tumingin sakin. Tell me he's f*ckin kidding!
"Sir, they are not meant to-- putol ng waiter sa idea ni Primo
"She's nothing important" ani Primo at sinuyod ang buo kong kasuotan. "It's her job anyway" he mocked me and turned his back.
What the! My job?---Is he serious? Is he f*ckin serious?
Ng makalampas sya ay isang sampal ang natanggap ko sa matanda kasabay ng nakakaloko nyang ngisi. Tulala lang ako. Wala akong masabi.
"You should know your place b***h" malademonyong saad pa nito. Sabay hila sa buhok ko.
*Pak*
Isa pa muling sampal ang natamo ko. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Sobra kong naguguluhan. Napahawak na lang ako sa pisngi ko.
"Bring her to my room" ngiting tagumpay na saad ng matanda. Doon ako natauhan.
"Bitiwan nyo ko!" sigaw ko na tila pumuno sa buong casino. Doon ay napukaw narin ang atensyon ng iba pang naglalaro sa buong paligid. May naaaliw. May walang pake at may nakiki-usyuso lang.
"Sorry for it. You can continue playing" hinging pasensya ng staffs sa mga ito.
D*mmit! Continue playing? Seryoso ba sya? Saka anong 'sorry for it'? Sorry for what? Sorry sa mga natamo kong sampal? Sorry saan?
Sh*t! Walang tutulong? Hindi ba nila ko nakikita? Can't they see this is all against my will?
F*ck!
"Bitiwan nyo ako sabi e!" sigaw ko ulit. Hinawakan ako ng dalawang tauhan ng matanda sa magkabilang kamay. "Sabing bitiwan nyo ko!"
Nagpumiglas ako.
Kahit anong sigaw ko ay walang tutulong sakin. Lahat sila, lahat sila ay nakatingin lang. Tila natutuwa pa sa nasasaksihan.
"Tulong! Please tulungan nyo ko!" sigaw ko parin habang kinakaladkad. "Help me please!"
Ito ba ang kabayaran ko sa utang na tinutukoy nya? Katawan ko ang gagamitin nya para pagbayaran ko ang utang na wala naman akong alam?
"Primo!" sigaw ko. "Hayop ka!" pero deretso lang syang naglalakad palayo na tila walang naririnig. "I swear to God papatayin kita!"
Wala, wala siyang pakealam sa kahihinatnan ko. I'm just a payment for a debt that I don't even know. And this is how he wants me to pay.
Luhaan akong nagpatuloy sa pagpupumiglas. "Bitiwan nyo ko!"
Hanggang tuluyan na kong nakaladkad palayo. Kinaladkad ako hanggang sa ipasok nila ko sa isang silid.
"Please, maawa ka!" punong puno ng luha ang aking mga mata pero balewala lang sa kanila.
Wala akong magawa dahil nakatali ang dalawa kong kamay sa headboard ng kama. Nanghihina narin ako dahil paulit ulit na sampal ang natamo ko mula pa kanina.
"All of you, get out!" utos ng matanda sa mga tauhan nya na siyang nagtali sakin sa kama.
Nang kami nalang ang maiwan ay tuluyan na siyang sumampa sa kama.
"Wag please!" pagmamakaawa ko pero balewala dahil buong lakas nyang sinira ang manipis kong kasuotan.
"I'll punish you dimwit" saad pa ng matanda. Tila naglalaway pa nyang pinagmasdan ang aking kahubdan.
Dammit! This can't be real!
"I'll let you feel the heaven sweetheart--- hindi ko pinatapos ang sasabihin nya. Dinuraan ko sya.
*Pak*
"F*ck you!" saad ko sa kanya.
Kaliwat kanan na sampal ang natanggap ko. Pero kahit ganun lumalaban parin ako. I can't let this man do what he wants. Never!
Ng akmang hahalikan nya ko sa leeg ay hinedbutt ko sya.
"You frickin witch!" nakita ko ang panlilisik ng mata nya.
"Let me go you old hag!" sigaw ko ulit kahit nanghihina na ko. At di ko inasahan ang susunod nyang gagawin.
Buong lakas nyang inihampas sa ulo ko ang lamp shade sa ibabaw ng side table. Hindi lang isa, kundi dalawa, tatlo, apat.
Napapa-igik nalang ako sa bawat paghampas nya.
Is this my end?
Nanlabo na ang aking paningin ng mapag desisyunang nyang tumigil sa paghampas. Ramdam ko rin ang pag-agos ng likido saking ulo. There's blood flowing from my head down to my cheek.
I have this feeling na sobrang hinang-hina ako. Pati paghinga ay nahihirapan narin ako.
"There. It's perfect" malademonyong tumawa ang matanda at tuluyan ng hinubad ang aking saplot.
He slowly removed his pants and positioned himself on top of me.
Wala akong magawa. Hindi ko na magawang igalaw ang aking katawan. Tila tinakasan na ko ng lakas at ang tanging kayang gawin ay luhaang tumingin lang sa kanya.
"Feel the heaven b***h" anito at tila demonyong pinaghiwalay ang aking mga hita.
The hell being a payment.
The hell with this life.
I never imagine my life would be like this.
- Writer
