Anahtar sesinin yankısı beyin duvarlarımı da çınlatırken sadece dua ediyordum.
Allahım lütfen babam olmasın...
Aynı korku suç ortağımın gözlerinde de bulunmaktaydı ve onun durumu benimkinden vahimdi son duasını ediyor gibiydi. Bütün cesaretimi, toplayıp görmesem de alev saçan gözlerini bize çeviren kişiye baktım.
Görür görmezde rahat bir nefes verdim.
"Yağmur?" dedi annem dişlerinin arasından. Yanaklarım al al olmuştu annemin de gözlerinden ateş çıkıyordu adeta.
Annemin bakışları önce Toprak'a sonra bana döndü, öfkesini bastırmaya çalıştığı sesi ile,
"Mutfağa geç!" diye emretti.
Toprak'da fırsattan istifade hemen yengeç yengeç yanladı,
"Bende gideyim Eylül hanım. İyi akşamlar size."
Annemin cevabı ise buz gibiydi,
"İyi akşamlar Toprak."
Ya neden ben yakalanıyordum daha Toprak'ın
