CHAPTER TEN -His True Feelings
1422 Words
Maxine P.O.V
NASA LOOB AKO ngayon ng classroom namin, maingay ang iba kung mga kaklase dahil sa video na kumalat sa bansa tungkol sa mensahe ng leader ng Ahbudala terrorist.
Pero ako nanatili lang akong tahimik habang ang lahat ng atensyon ko ay nasa press conference ng presidente ng bansa ito.
Nakatiting lang ako sa mukha ng Presidente ng bansa. Hindi ko alam kung anong ba dapat Ang tunay kong maramdaman sa oras na yun.
"Para sa mamamayan ng bansang ito huwang kayong matakot sa mga teroristang ito dahil gagawin ko ang lahat ng paraan para maging ligtas tayo, humihingi ako ng tawad kong hindi ko man kanayang isuko ang sarili sa mga terorista dahil hindi ko kayo kayang iwan, kailan ba ako sumuko para sa bansang ito lahat ipinaglaban ko para sa mamamayan ng bansang pilipinas, because I am the country president."-seryosong mensahe ng presidente
Hindi ko maigalaw ang sarili kung katawan, lahat ang mga mata ko ay nasa television lamang, natulos ko ang aking sarili sa kinauupoan ko at maraming tanong ang gumugulo sa isip ng oras na'yun.
Halo-halo ang emosyon ang aking nararamdaman habang nakatiting ako sa mukhang ng lalaking gusto ko sa T.V. Gusto kong matawa at aminin sa sarili ko na panaginip lang ang lahat, panaginip lang na ang lalaking mahal ko na si Marcos ay siyang ang presidente ng bansang ito.
Parang pinipiga ang puso dahil sa sakit na naramdaman ko. Bakit siya nagsinungaling saakin? Bakit niya itinago ang tunay niyang katauhan saakin?. Takot ba siyang husgahan ko, pero hindi ako ganong tao para husgahan siya –aamiin ko sasarili ko na may mapanghusga akong mata pero hindi ko magagawang humusga ng isang tao na walang dahilan.
O takot ba siya na maaari ko siyang gamitin dahil siya ang presidente ng bansang ito.
Bumuntong hininga ako habang pinipigilang ko ang sariling luha na hindi umagos sa mga mata.
Mapakla akong natawa dahil ang lalaking aksidente kong nakilala sa C.R ng mga babae at ang lalaking tinatawang kung manyak na gago ay ang presidente pala ng pilipinas.
Ang lalaking nagngangalang Marcos ay siya pala ay si Marcos Salviron na ang presidente ng bansang ito.
Ang lalaking makulit at palaging tinatawang ang sarili na siya daw ang pinakagwapo lalaki sa buong mundo, ang lalaking palaging sinasabi saakin na please stay, just gave me 15 minutes –ang unang lalaking minahal ko ng lubosan walang kulang ay ang presidente pala ng pilipinas.
"Ayos kalang ba maxine?"-tanong saakin ni Kim lee
Tumango lang ako at pilit na ngumiti sakanya.
"I know you maxine, alam ko na hindi ka okay nakikita ko yun sa mga mata."-ani nito "We're friends so tell me your problem, makikining ako."
Napakagat labi ako sabay tingin kay Kim Lee "Anong mararamdaman mo Kim kapang nalaman mo na nagsinungaling ang babaeng gusto mo?."-tanong ko sakanya
"Anong mararamdaman ko? Hindi lang anong mararamdaman ko Maxine, ano ang gagawin ko."-kalmadong bigkas nito
Bumuntong hininga muna ito bago niya sinagot ang tanong ako "Siguro mararamdaman ko yung sakit dahil mahal ko siya pero nagawa niyang magsinungaling saakin. Remember maxine, love is not all about how you are faithful and loyal to her/him, sometimes it's all about how you are honest to her/him."
"Pero ang gagawin ko, gagawin ko ay tatanggapin na ang kasinungalingan na yun dahil at the end she/he have its own reasons for it."-aniya ni kim lee
Maybe marcos have its own reason why he lied to me.
After all siya parin ang presidente ng bansang ito at ako isang hamak na probinsyana lamang, may repotasyon siyang pinoprotektahan at bansang pinanglalaban hindi ako pweding dumangdang at maging sagabal sakanya.
"So your inlove Maxine?"-tanong nito na may nakakalokong ngiti sa labi nito
"Hindi ako inlove Kim."-kinakabahang sagot sakanya sabay iwas ng tingin
Malakas itong tumawa kaya naman nakuha ang buong atensyon ng klase, agad naman akong tumayo at mabilis nahinila papalabas ng classroom ang unggoy na si Kim Lee. Dinala ko ito sa university garden kung saan walang ibang tao.
"Totoo nga na inlove kana Maxine."-bigkas nito sabay upo sa damuhan
Masama ko itong tinitigan "Hindi nga ako inlove ang kulit mo namang unggoy ka."-naiinis kung sagot sakanya
Padabong akong umupo sa damuhan kung saan ito nakaupo.
"Bakit ang defensive mo kung hindi ka naman inlove ha."-turan niya
Inirapan ko lang ito dahil sa inis ko. Ang kulit talaga ng unggoy na ito masmakulit pa kay Marcos, hindi ka titigilan kung hindi nasasagotin ang tanog nito.
"Aminin muna kasi na inlove ka talaga sa country president na si Marcos."-giit nito saakin
Parang may pumitik sa tyanga ko dahil sa narining ko mula sakanya, namilog ang mata ko at agad ko itong nilingon at siya naman ay seryosong nakatiting saakin.
"P-aano m-mo n-nalamang na-"-hindi ko na natapos ang sinabi ko dahil agad namang itong nagsalita
"How could I know, i saw you and the country president on your dorm. And don't deny it."-aniya, agad din iniwas ang tingin nito saakin
Yumiko ako sabay malakas na bumuntong hininga, wala na talaga akong takas nito.
"Tama ka, I'm inlove –im inlove with the country president and that was the biggest mistake I do."-ani ko kasabay ng pagpatak ng aking luha
"Anong masama kung minahal mo ang presidente ng bansa ito?"-tanong nito
Mapakla akong ngumiti sabay pahid sa luha ko "He is a president for f**k sake Kim lee."-malutong na mura ko
"Presidente siya at isang hamak na estudanyte lang ako, magkaiba ang mundong ginagalawan naming dalawa."-napakagat-labi ako
"He have a responsibility to this country at ayaw kong maging sagabal sakanya."-giit ko
"Yun lang ang rason mo para hindi siya mahalin Maxine."-napailing nalang ito
I just smirk "Ayaw kong maging kahati ng bansang ito."
Malakas naman itong natawa sa narining nito sakin "Ikaw na ang pinakatangang babaeng nakilala ko, kung Mahal mo talaga siya hindi mo iisipin kung anong posisyon niyo sa mundong ito.-aniya
"Hindi ka magiging kahati ng bansang ito dahil sa bandang huli ikaw ang pipiliin niya."-saad nito saakin pero may lungkot sa mga mata nito ng sinabi niya ito saakin
"Paano ka nakakasiguro na ako ang pipiliin niya sa bandang huli?"-may kahulugang tanong ko kasaakin.
Dahil hindi ko alam kung mahal din ba ako ni Marcos.
Sinalubong nito ang tingin ng mga mata ko at mapakla itonge ngumiti "Paano ako nakakasiguro? Simple lang. Minahal nga kita kahit may mahal ka ng iba."
Mapaawang ang labi ko dahil sa katotohanang narining ko mula sakanya, galing sa kaibigan ko.
Marahas itong bumukas saka tumingin sa malakaw na asul na kalangitan "Matagal na kitang mahal maxine, akala ko noong una simpling pangkakagusto lang ang nararamdaman ko sayo hanggang sa gumising ako isang araw na mahal kita."-wika nito
"Bakit? Bakit ako pa?"-naguguluhang tanong ko kay kim lee
He just gave me a chuckle "Ewan hindi ko nga alam kung bakit ikaw pa ang minahal ko, basta noong una kitang makita noong pinakilala mo ang sarili mo saakin doon na nagsimula ang lahat. Kaya nga hindi kita pinapansin para malaman mong ayaw kitang maging kaibigan dahil gusto ko higit pa sa pangkakaibigan ang meron tayong dalawa maxine."
Napasinghap ako "I'm sorry kung hindi ko napansin ang lahat –hindi napansin ang pagmamahal mo."-saad ko sakanya
Hinaplos niya ang pisngi ko kung saan isa-isang bumangsak sa mga luha ko "It's okay Maxine, I just confess my true feelings to you masakit at mabigat sa dibdib kasi. Makita lang kitang masaya sa piling niya masaya na din ako."-matamis itong ngumiti saakin
Hindi kuna mapigilang hindi mapahagugul sa iyak dahil sa sakit na nararamdaman ng puso ko.
Maging masaya sa piling niya, maging masaya sa piling ni Marcos malabong mangyari yun para sa aming dalawa.
Agad kong niyakap si Kim ng mahigpit at niyakap din niya ako pabalik.
"Wag kang umiyak dahil nasasaktan ako tuwing nakikita kong may luha ang mga mata mo."-bigkas nito
"Paano ako magiging masaya kung hindi ko rin alam kung mahal din niya ako, paano ako magiging masaya kung sa bandang huli hindi ako ang piliin niya."-umiiyak na ani ko
Niyakap ako nito ng mahigpit sabay haplos sa buhok.
"Hindi mo malalaman ang sagot sa tanong mo kung hindi mo itatanong sakanya."
Kakayanin ko ba ang magiging sagot ni Marcos sa tanong, kakayanin ko ba talaga.
Napatigil ako sa panghikbi ng marinig ko ang pamilyar na boses mula sa likodan namin.
"MAXINE!!."
Agad akong napalingon para makita kung sino ang tumawag saakin, ganon nalang ang gulat ko ng makilala ko kung sino.
"Marcos??" -may halong kaba sa boses ko ng makita ko ang lalaking mahal ko
Ang lalaking siyang Presidente ng bansang ito.
- Writer
