Everest POV.
"WHAT THE HELL IS HAPPENED TO YOU? EVEREST."-agad bungad na tanong saakin ni Jackson pagpasok ko palang sa condo unit ko
Naabotan ko nalang ito sa loob ng unit ko habang nakaupo sa sofa at mukhang naghihintay ito saakin, and I don't even have an idea kung paano niya nakuha o nagkaroon ng duplicate key ng kwarto.
"Nothing."-walang buhay na sagot ko at dumiretso ako sa kusina para uminom ng tubig
Sumunod naman saakin si Jackson sa kusina habang nagsesermon ito saakin pero hindi ko nalang ito pinansin saka bumalik ako sa living room saka umupo ako sa isang single sofa na malapit saakin.
"Anong NOTHING? Everest. Buong gabi kang wala, hinanap kita sa buong sulok ng Restaurant ni Seth pero wala ka. Sinubukan kitang tawagan pero hindi ka sumasagot sa tawag ko. Buong gabi din akong nag-alala sayo Everest tapos ngayong nandito kana at tinatanong kita kung anong ngayari sayo, ang isasagot mo lang sakin –NOTHING."-malakas na sigaw nito saakin na parang nagsesermon ito ng batang walang alam
Mariin ko nalang ipinikit ang mga mata ko saka sinapu ko ang sentido ko dahil bigla nalang sumakit ang ulo ko.
Gusto kong magsalita at magpaliwang kay Jackson pero wala akong lakas, gusto kong sabihin ko sakanya kung anong ginawa saakin ni Felix kagabi kung bakit hindi niya ako mahanap sa restaurant pero walang salitang lumabas sa bibig ng oras yun.
My mind went blank...
"Everest... Magsalita ka naman diyan. Anong nagyari sayo kagabi? Saan ka pumunta? At bakit bigla-bigla ka nalang nawala? Sino ang kasama mo?"-sunod-sunod na tanong nito saakin
Naririndi na ako sa boses ni Jackson dahil sa kakasigaw nito at kakatanong niya kung anong ngyari saakin. I know he was just concerned to me pero parang sumusobra na ang pagiging-concern niya saakin –note the sarcasm.
Gusto ko naring sigawan ito upang tumahik na pero hindi ko magawang magsalita, siguro dahil sa bigat na nararamdaman ko ngayon.
Paulit-ulit paring bumalik sa isip ko ang ngyari kagabi at kaninang umaga sa condo unit ni Felix, kung paano ito lumuhod sa harapan ko at umiiyak sa pagpapaliwanang saakin —mahirap parin talaga paniwalaan ang sinasabi saakin Felix.
Hindi ko na alam kung anong totoo at mali sa sinabi ni Felix.
Tama ba itong nararamdaman ko para sakanya.
Totoo ba na gusto niya din ako, o isang malaking kasinungalingan lang yun para saktan niya din ako ulit.
Hindi kona alam kung anong gagawin ko ngayon.
"Everest naririning mo ba ako?"-tuwang saakin ni Jackson
I can't take it this anymore.
"PLEASE. JACKSON JUST SHUT UP YOUR MOUTH AND GIVE ME A SPACE."-malakas na sigaw ko sakanya at napasabunot ako ng sariling buhok ko habang isa-isang nagbabaksakan ang mga luha ko
"Everest. Ahm."-nag-alinglangan wika nito
"What happened to you?"-tanong nito saakin
Mas lalo akong naiyak saka mapaklang napangiti kay Jackson.
"You always ask what happened to me but why can't you ask me if I'm alright."-ani ko sakanya ngayon ay nakatiting ako kay jackson habang umiiyak parin "Minsan naman jackson tanongin mo naman ako kung okay lang ako, kung anong yung nararamdaman ko dahil pagod na pagod naako."
Jackson watched me a minute before he finally step closer to me, umupo ito sa tabi ko.
"Everest, I'm sorry if I ask this again to but it makes me crazy right now. What happened to you? Ahmm –i want to know kung anong ngyari sayo kasi kung hindi ko alam paano kita dadamayan ngayon."-saad nito saakin
Napayuko ako sabay sabunot sa sariling buhok ko.
What is happening to me? Yan din ang tanong ko sasarili ko ngayon anong nagyayari saakin, bakit ako naguguluhan, galit at nasasaktan. Matapos ang ngyari kagabi sa c.r ng restaurant at doon sa condo unit ni Felix –the s*x or s****l harassment, at matapos sabihin saakin ni Felix na hindi niya intensyon na gawin saakin ang ngayari saamin dahil mahal niya ako.
Hindi kona alam kung anong mapaniniwalaan ko ngayon.
"Kung ayaw mong pag-usapan kung anong ngayari sayo kagabi, kung bakit bigla-bigla ka nalang umalis sa Restaurant –it's okay naiintindihan ko at nandito lang ako."-sabay haplos nito sa likod ko "kaya please stop crying."
Umiiling ako "I don't know what happened to me jackson. Simula ng makita ko siya ulit matapos ang isang buwan kung pananatili dito sa Canada akala ko nakaiwas naako sakanya, akala mo wala na itong nararamdaman ko para sakanya, but I was wrong."-humihikbing saad ko
"Akala ko okay lang na maramdaman ko ito para sakanya, pero pagkatapos ng magyari kagabi hindi ko nalaman ang gagawin ko hindi kona alam kung anong paniniwalaan ko."
Bakit ba kasi ganito palagi ang nagyayari saakin tuwing nagkakagusto ako sa isang lalaki palagi ako yung nasasaktan, ako yung umiiyak, ako yung naguguluhan. It's unfair for me to feel like this.
"Si Felix ba ang dahil kung bakit ka naguguluhan at umiiyak ngayon. Everest."-may halong pag-alaala at seryosong boses ni Jackson habang nakatiting ito saakin
Sa halip na sagutin ko ang tanong nito pero nanahimik nalang ako, mahirap para saakin banggitin ang pangngalan ni Felix sa bibig. Mahirap banggitin ang pangngalan ng lalaking nanakit saakin.
"Alam ko na ayaw kong sabihin saakin sino ang may gawa nito sakin. Kahit ganon halata parin saakin na siya ang dahilan, hindi ka iiyak ng ganito kung wala at siya lang naman ang dahilan kung bakit mo tinanggap ang trabaho dito sa Canada biglang flight attendant of one month dahil iniiwasan mo siya."
Jackson is right. Yun naman talaga ang isang rason ko, para maiwasan ko lang si Felix dahil nasaktan din ako ng makita ko ang litrato sa balita na may kayakap siyang ibang babae sa labas ng agency building nila.
I thought I can avoid him pero ito siya ngayon nasa canada, sinundan niya talaga para ano, para paglaroan ang nararamdaman ko para sakanya at para saktan ako.
"I don't know what should I do now Jackson."
Bumuntong hininga ito "Ano ba kasi ang ginawa ni Felix sayo? Tell me Everest."
I hesitated trying to tell Jackson sa kababoyan na ginawa saakin ni Felix sa kagabi –about the s*x, gusto ko man pero hindi ko kaya.
Ayaw ko ring ako ang magiging dahilan para magkasakitan silang dalawa ni Felix because I know they are best friend at baka Ito ang maging dahilan para maisara ang groupo nila. Ang bandang meron nila dahil lang saakin, malayo na ang narating ni Jackson bilang Philippine idol at ang mga kasama nito ayaw ko na ako ang maging dahilan para bumagsak sila.
Maybe I am basher but I am not bad person. And si Felix ang binabash ko hindi sila.
"He confess at me. May mararamdaman din siya saakin na gusto din daw niya ako and I won't deny na hindi ko siya gusto —i like him too Jackson."-sabi ko kay jackson
Nagsalubong naman akong kilay nito "What's the fuse? You like him and he likes you. Anong problema doon? Hindi kaba masaya?"
Umiling ako kay Jackson "But it's hard for me to believe it, mahirap para saakin na paniwalaan na totoo ba ang lahat lalo na't sinaktan niya ako –sinaktan niya ang puso ko at para akong inaapak-apakan ng ulit-ulit ang pagkatao."
"I am not in a right place para sabihin ito sayo Everest kasi alam ko rin sa sarili ko na nasaktan din kita noon."-aniya ni Jackson sakin na tinutukoy nito ang paghihiwalay namin dalawa noong high school palang kami "But this is what love's means, pagdating sa pagmamahal hindi mo maiiwasang masakatan, kahit umiwas kapa balik at balik ka parin sa katotohanan na masasaktan ka kapang minahal mo siya."
"Kaya wag kang umiwas Everest. Wag mong iwasan ang sakit ng pagmamahal mo para kay Felix dahil darating ang araw na mapapagod na ang puso mong mahalin siya at sa oras na dumating yun hindi mo nakailang masaktan at umiyak pa ulit –just let you love flow for him until it fade ayaw someday."-advice nito saakin at saka hinawakan ang kabilang pisngi ko para tumaas ang tingin ko sakanya
Pinunasan nito ang mga luhang nasa pisngi ko at masuyo itong ngumiti saakin "Every will be alright nandito lang ako sa tabi mo bilang kaibigan mo. So. Nothing you can be afraid."
Ngumiti naman ako sakanya saka pinahinga ko ang saliri kong ulo sa balikat nito habang mahinang humihikbi.
"Thank you Jackson for comforting me."-pasasalamat ko sa binata
Umangat ang kabilang kamay nito at mahinang hinaplos ang buhok ko "Ito lang ang pagagawa ko para sayo dahil ayaq na kitang makitang nasasaktan. Tama na siguro yung sakit na ginawa ko sayo noon."-saad nito
"You deserve to be happy and you deserve to beloved Everest."
Napapikit nalang ako ng mga mata at patuloy na himiling sa balikat ni Jackson. Bumuntong hininga nalang ako para kahit papaano mawala ang bigat na nararamdaman ko.
Jackson is a good friend even though he is my Ex-boyfriend before.
Kung pwede lang sanang sabihin ko kay jackson kung anong tunay na ngyari saakin kagabi, Kung anong ginawa saakin ni Felix pero hindi parin talaga pwede.
Mas mabuti nalang na manatili ang lahat na sikreto and I'm sure hindi na ako ulit guguluhin ni felix dahil nakuha na niya ang dapat gusto and that is my virginity.
Bayad na ako sa lahat ng kasalanan ko sakanya, sa pagiging-concern basher ko at paninira ko kay Felix. This is my karma and it's unexpected that I expected.
*
PAGKALABAS ko palang ng NAIA airport ay sinalubong agad ako ni kuya sa exit ng airport habang si Jackson ay nakasunod saakin at dala-dala ang mga bagahe naming dalawa.
"How's the flight? Everest."-bungad na tanong saakin ni kuya saka hiyakap ako nito ng mahigpit
"It's fine kuya, buti lang at dala ni Jackson ang kanyang private plane kaya nakapangpahinga ako ng mabuti."-nakangiting sagot ko sakanya
Tumango naman ito baka dumapo ang mga mata nito sa gilid ko –kay Jackson.
"It's been a long time Mr. Ville."-seryosong boses ni kuya walang halong ngiti sa mukha nito habang nakatiting kay Jackson, at Alam ko kung bakit ganon nalang kasama ang mukha nito ng makita niya si Jackson ulit
My brother knows about Jackson as my Ex-boyfriend ang lalaking kinababaliwan ko noong high school palang ako. Ang unang lalaking minahal ko at niloko ako at sinaktan, at alam na alam ni kuya yun kasi siya ang palagi kong takbohan tuwing nag-aaway kami ni Jackson hanggang sa naghiwalay ko kami.
I still remember kung gaano kagalit si kuya noon ng malaman niya umiiiyak dahil sa niloko ako at sinaktan ako ni Jackson. He was mad as hell buti kalang at hindi niya napatay si Jackson noon. Dahil sa pangyayaring hiwalayan namin ni Jackson ay nagdisesyon si kuyang itipat ako ng school at nag-aaral nga ako sa ibang bansa, mula noon hindi na kami ng kita no Jackson.
Nabalitan ko nalang na naging Philippines idol na ito at naging sikat na hindi lang sa pilipinas kung di sa buong mundo.
"I don't wanna even ask this to the both you Everest kung bakit mo kasama ang gagong ito."-nakasimangot na ani ni kuya sabay turo kay Jackson
"Sa naman hindi kayo nagkabalikan nito si Jackson. Alam mo naman kung paano ka nito sinaktan."-bigkas ni kuya
Mahina naman akong natawa sa kumapit sa braso ni kuya "Of course not kuya. I and Jackson are just a friends nothing more or less."-nakangiting ani ko
"Siguradohin mula Everest sa salitang kaibigan ha. Dahil kapang nalaman kong nakipagbalikan kasa lalaking ito humanda ka talaga saakin."-may babala sa boses nito
Tumango naman ako sa yumakap kay kuya, at ito naman ay binalik na tingin kay Jackson na tahimik lang "At ikaw di Jackson, wag na wag mong gagohin at gawing tanga itong kapatid dahil papakuluan kita ng buhay."-seryosong wika ni kuya kay Jackson
Malapad na ngumiti si Jackson kay kuya sabay tumango nito parang ibig sabihin na wala siyang gagawing ikakasakit saakin.
"Don't worry David totoong magkaibigan lang kaming dalawa ni Everest."-wika ni Jackson
Inirapan lang ito ni kuya saka iginaya ako nito papunta sa kotse nito.
Habang si Jackson naman ay matapos inilagay nito ang mga bagahe ko compartment ng kotse ni kuya at nagpaalam na din itong mauunang umalis dahil may dala daw itong kotse nasa parking lot ng airport niya iniwan.
"Anyway. How's the work? Everest. How's the Canada?"-tanong saakin ni kuya habang nagmamaniho
Natigilan naman ako saka tumingin sakanya. Iniisip ko kung papaano ko kaya sasabihin sakanya kung anong ngayari saakin habang nasa canada pero papaano? Kilala ko ang nakakatandang kapatid ko alam kung paano ito magalit lalona't tungkol ito saakin.
How do I tell kuya about what happened to me? Or
Should I tell him?
"Is there's anything you wanna say to me?"-pukaw nito sa atensyon ko
Agad naman akong umayos pagkakaupo at sabay iling "Nothing kuya."-simpling sagot ko saka binaling ang atensyon ko sa labas ng bintana ng kotse nito
"My work at Canada is good kuya, I meet different people there being a flight attendant."-kwento ko sa kung anong ngyari sa trabaho ko doon
"And how's that country? –the canada, masaya ba doon?"
“No” yan ang gusto kong sanang isagot kay kuya, gusto kong sabihin na yun ang bansang na ayaw ko ng balikan sa buong buhay ko dahil doon ko nawala ang p********e ko at doon ako nasaktan ng sobra-sobra.
"Masaya ang bansang yun kuya –Canada was amazing and beautiful lalo ang Mapple leaf doon."-pagsisinungaling ko sa nakakatandang kapatid ko kahit ang totoo hindi ko na enjoy ang Canada.
Ngayong nandito na akong ulit sa pilipinas Sana bumalik na sa normal ang lahat at simula na sa oras na ito ititigil ko na ang pagiging basher ko kay Felix, hindi ko na siya guguluhin. Hindi ko na guguluhin ang buhay niya at ang career niya.
Now. I am not the person who always basher the International Idol.
I am not longer being a basher of Felix Jaun Sysco the International Idol.