Loving The International Idol (Loving Series 01)

CHAPTER NINE -He likes me.

Everest POV.

HINDI PARIN AKO makapaniwala sa narining ko mula kay Jackson. Seryoso ba talaga ito sa sinasabi niyang gusto niya ako o talagang pinaglalaroan niya lang ulit ako.

Nakatiting lang sa binata habang umoorder ng kakain namin ngayon gabi para sa dinner.

"Ayos kalang ba Everest?"-nag-alalang tanong saakin ni Jackson at hinawakan nito ang kamay ko na nakapatong sa lamesa

Mahina naman akong tumango saka binawi ang kamay ko "Yes. I'm okay don't worry."-pilit na ngiti ko

"I don't think na okay ka, namumutla kana. Ayaw mo ba sa restaurant nato pwede naman tayong lumipat sa ibang lugar."-nandoon parin sa boses nito ang pag-aalala

Umiling lang ako sakanya "I'm really okay Jackson."-ani ko, ng makita ko ang dalawang waiter na naghahatid ng pagkain na ino-order ni Jackson

"Oh. Nandiyan na pala ang order natin. Don't worry about me let's just enjoy the food."-lintaya ko

Tumango naman ito pero di parin mawala sa mukha niya ang pag-aalala saakin.

Habang kumakain kami naramdaman ko ang mga tingin saakin ni Jackson pero sa tuwing nahuhuli ko itong nakatiting saakin ay agad naman itong umiiwas.

Binaliwala ko nalang yung mga pasulyap-sulyap niya saakin at nagfocus nalang ako sa pag-upos ng kinakain ko para makaalis na rin ako sa lugar nato at makalayo na din kay Jackson.

"How have been Everest?"-bilang tanong sakin ni Jackson kaya itinaas ko ang tingin ko sakanya

Gulat naman akong nakitang seryoso itong nakatiting din saakin.

"Bakit mo naman natanong? Masamang tanong mo ako ng ganyang tanong"-seryosong ani ko rin at nakipaglaban ng titig sakanya

"Anong masama sa tinatanong ko sayo?"

"After you have done to me six years ako, you still asking me if I am okay."

Nawala ang lahat ng emosyon na mukha ni Jackson dahil sinabi ko, he stayed silent.

Binaba ko ang hawak kong tinedor saka naman pinag-krus ko ang mga braso ko sa harap ng dibdib ko saka mas lalo kong sinalubong ang mga titig nito saakin.

"Did the lion cut your tongue?"-walang buhay na sabi ko

"Akala ko nakapang-move on kana."-saad nito saakin

I just smirk "Yes. Nakapang-move on naako sa lahat ng kagagohan at panloloko mo saakin noon pero ng makita kita sa loob ng eroplano na yun–"

Hindi ko alam pero bilang kumirot ang puso ko ng nakatiting parin ako sa mga mata nito.

Mga mata ng lalaking minahal ko noon.

Napayukom ako ng kamao para bigilan na bumagsak ang mga luha ko "Lahat ng paghihirap at panloloko mo saakin bigla nalang bumalik. So, now tell me how have I been Jacksonville."-mapait na wika habang tinawag ko ito sa buo niyang pangngalan

Napayuko naman ito at mahinang napabuntong hininga "I'm sorry for what I have done to you Everest. Hindi ko naman intensyon na saktan ka, it just happened."-lintaya nito saka tumingin saakin ng diretso

"We're both young that time. That's why I'm telling you sorry."-puno ng sensitro ang boses nito

Napatiting lang din ako sa mga mata nito. Knowing Jackson hindi ito basta-basta sasabihin ang salitang "sorry" because he hate that word.

But look at now, nagso-sorry ito saakin ng buong puso. Totoo nga sabi nila–people change,it just matter of time.

Lihim naman akong napangiti. Wala naman sigurong masama kung patawarin ko siya.

Everyone deserves a second chance.

"Let's move on Jackson, tapos na yun at ngyari na ang lahat wala na tayong magagawa pa."-bigkas ko sakanya

"Still my guilty."-mahinang boses niya

"Anong magagawa ng guilty? Like I've said what is done is done."-sabi ko saka uminom ng red wine

Mahina naman itong natawa "Tama ka. Magmove-one na talaga tayo. So, friends?"-sabay lahad ng kamay nito saakin

Sumipol naman ang isang maliit na ngiti sa labi ko "Bago ko sagutin ang tanong mo saakin. Let me ask a question, noong naging tayo minahal mo ba ako?"-tanong ko

"What do you think?"-aniya sakin

Napatango nalang ako ng marealize ko ang ibig nitong sabihin.

"Come on Everest nangangalay na ang kamay ko."-reklamo nito habang nakalad parin ang kaliwang kamay nito saakin

Napailing nalang ako saka mahinang natawa bago ko tanggapin ang kamay nito at makipag shake-hands saakin.

"Friends."-matamis na sagot ko sa binata

Pareho nalang kaming natawa bago pinagpatuloy ang magkain namin ng dinner.

HAVING A LITTLE CHATTING with Jackson is so much better and happy. Hindi ko kalain na mararamdaman ko ang ganitong emosyon.

Sobrang tagal din simula noong may nakausap ako ng matagal. Telling Jackson about what happened to me after six years is satisfying.

I never open about my personal life pero pagdating kay jackson sobrang dali lang pala, kung anong ngyari saakin, bakit ako naging flight attendant?.

Siguro dahil minsan lang ako nagkaroon ng kaibigan na lalaki at ex-boyfriend ko pa talaga ang naging boybest-friend ko.

Masaya talaga ako na naging kaibigan ko si Jackson –like parang walang nagyari saamin, na hindi ko siya naging boyfriend at hindi niya din ako naging girlfriend.

Just a simple and plain friendship.

"Hindi ko parin lubos maisip na magiging flight attendant ka talaga Everest baby."-halata parin sa boses nito ang gulat

Habang kinukwento ko sakanya ang tungkol sa pagiging flight attendant.

"Ako nga rin, wala naman talaga sa plano ko ang maging flight attendant, it just happened."-saad ko sakanya, habang naglalakad papasok kaming dalawa sa loob ng elevator ng hotel ko saan ako nagstay dito sa canada

Eksakto naman din na parehong hotel ko ang napili ko kung saan din si Jackson nagstay.

"Ikaw. I didn't expect na magiging idol ka at maging sikat dito sa pilipinas."-wika ko sakanya

Nagkibit balikat naman ito saka mahinang tumawa "Wala eh, gwapo ako at talented."

Napangiwi naman ako sa kahanginan nito. Wala parin talagang binagbago ang lalaking ito.

"Wala ka paring pinangbago ang hangin mo parin."-duro ko sa matigas na dibdib nito

"Buti nalang hindi ka tinangay ng kahangin mo noh." -umingos na wika ko sa binata

Tumaas naman ang sulok ng labi nito "I'm just telling the truth. I'm handsome."-anito

I just rolled my eyes on him. Wala na talagang pag-asang magbago ang lalaking ito.

Hindi na ako magtataka dahil sa kahanginan nito maging bagyon nalang ito isang araw.

Eksakto namang bumukas ang pintoan ng elevator at na una akong maglakad kay Jackson at nakasunod naman ito saakin.

"Anyway anong unit number Everest baby?"-tanong nito saakin

Huminto naman ako sa paglalakad sa tapat ng kwarto saka tinuro ang number na nasa pintoan.

"356. How about you?"-tanong ko din sakanya

Jackson just sighed bago tinuro niya ang number ng pintoan katabi lang sa kwarto ko "355. So, do you want to join me for drinking a little wine."-alok nito saakin

Napakurap naman ako. Ako at si Jackson sa iisang kwarto habang umiinom ng wine.

Napakurap naman ako ng mata "Sa loob ng kwarto mo. I don't think so?"-umiiling na sabi ko

Pigil naman ang tawa si Jackson ng nakatiting saakin "Don't worry wala naman akong gagawin sayo, iinumon lang naman tayo ng wine."-mahinang tawa nito

"Masyado kang advance mag-isip."-anito bago buksan ang pinto ng kwarto niya

"Ano? Papasok ka."-sigunda nito saakin saka tinuro nito ang loob ng silid

Napaisip muna ako bago ako tumango. Wala naman sigurong masamang kung sasamahan ko siyang uminom ng wine sa loob mismo ng kwarto niya.

Like he said. Wala siyang gagawin sakin, just drinking a wine together with him.

Namalayan ko nalang ang sarili ko na nasa loob na ng hotel unit terrace ni Jackson habang nakaupo ako sa isang malapad na sofa uminom ng wine at nakatiting sa kabuohan ng city ng canada.

"This country is so amazing."