28 Asayiş Berkemal!..
ON BEŞ GÜN ÖNCESİ.. Allah kahretsin ya! korkudan ağlamaya başlayınca boşta bulunup gözlerimi sildim ve yüzde yüz göz makyajımda, o morluğu kapatmak için kullandığım pudrada gitti. Eyvahlar olsun! Kalbim ağzımda çarpıyor sanki. O bakışlarını gözlerimden hiç çekmiyor ki. Bakamadım daha fazla yüzüne. Başımı önüme eğdim. Derin derin alıp verdiği soluğunu duydukça daha çok korkar oldum. Biliyorum, yine bağıracak bana.. niye gizledin diye kıyameti koparacak.. ama ne yapabilirdim ki başka? niye beni anlamıyor ki? İnsanın sevdiğini korumak için, başı derde girmesin diye bir şeyleri gizlemesi çok mu kötü? “yüzüme bak!” dedi emreder gibi. Sesi öyle sinirliydi ki korkudan artık titremeye başladım. Benliğimi esir olan o korkumla yavaşça başımı kaldırdım ve fırtınalı denizleri hatırlatan o gözleri
- Writer
