ตอนที่ 12 คนเฮงซวย
“พี่พายุ!”
เสียงหัวเราะของชายหนุ่มดังก้องไปทั่วไร่ชา เมื่อพะแพงนั้นไล่ตีเขาเพราะความกวนประสาท แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับรู้สึกสนุกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“พี่พูดบ้าอะไรเนี่ย! คนเยอะแยะนะ!”
เธอหน้าแดงจัดทั้งโกรธทั้งอาย แต่กลับยิ่งทำให้ร่างสูงหัวเราะหนักกว่าเดิม จนคนงานที่ที่ยืนเก็บชาอยู่รอบ ๆ ต่างพากันหันมามองแล้วอมยิ้ม หลุดขำไปกับท่าทางนั้นของทั้งคู่อย่างช่วยไม่ได้
ทั้งคู่วิ่งไล่หยอกไล่ตีกันเหมือนเด็ก ๆ ผ่านไปนานพอสมควร จนกระทั่งช่วงสาย ชายหนุ่มเดินตามเธอมายังสุดปลายแถวของไร่ชาก่อนจะเอ่ยถาม
“น้องพะแพงอยากไปเที่ยวไหนอีกไหมครับ”
หญิงสาวหันหลังมามองใบหน้าเขาครู่หนึ่ง
“หนูอยากลองเข้าไปดูในโรงงานตอนที่ทำชาอบแห้งแบบใกล้ ๆ ที่เตรียมส่งออกค่ะ”
พายุขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัย น้อยคนนักที่อยากจะเข้าไปที่โรงงาน ยิ่งเป็นสาว ๆ ในเมืองกรุงยิ่งแล้ว เพราะพวกเธอต่างคิดว่าที่นั่นท
